Naar Sidmouth en de volgende dag Seaton

Bij Exmouth sliepen we in een b&b die al een stuk op de route van de volgende dag lag, dus opeens hadden we een ‘korte’ wandeldag. (Dit ‘korte’ valt altijd tegen)

Op het strand van Budleigh Salteron ligt deze boot. Ieder die dit wil kan een kleine herdenkings tekst op de wanden van de boot laten aanbrengen.

Na Budleigh Salterton moesten we de rivier de Otter oversteken. Omdat het hele gebied natuurgebied is heeft men over het smalste stuk in de rivier een brug gebouwd. Het water in de rivier stond so wie so te hoog om er doorheen te kunnen gaan.

Na de brug ging het al snel omhoog, het klif op.

Achter dit klif bleek een enorm groot vakantiedorp te zijn gebouwd, met zwembad, restaurant, speeltuinen en een soort aangelegd wandelgebied. Een moderne vorm van recreatie, er ging een geheel nieuwe wereld voor me open.

Ik vind dat nou typisch een reden om hier naar toe te gaan, gokken.

Gelukkig zijn de kliffen zo gevormd dat je na 5 minuten lopen niets meer van het vakantiedorp merkt.

We hadden in Sidmouth een hotel geboekt. Dit stuurde ons vorige week een bericht dat ze de boeking cancelden. Een reden werd niet opgegeven. (Ze hebben liever geen gasten voor 1 nacht. Het gebied is zo populair dat ze gemakkelijk de kamers voor meerdere dagen vol krijgen). Gelukkig schoot me te binnen dat in deze stad een vrienden van de fiets adres was. Ik heb dit toen vorige week direct gebeld en we konden komen!

De ‘vriendin van de fiets’ bleek een enthousiaste wandelaarster te zijn die ons allerlei tips over dit gebied gaf. En ze had veel fietstochten in Nederland gemaakt en sliep daarbij altijd bij ‘Vrienden van de fiets’.

Ze had geen zin om te koken en stelde een gezamenlijke pizza maaltijd voor. De man links op de foto brengt de bestellingen rond. (Wij gingen ze halen)

De rotsen en zee waren deze ochtend in mist gehuld.

Dit gaf in ieder geval het gevoel…. dat het lekker fris wandelweer was. Na de eerste klim was van dat gevoel weinig over. Het zweet droop van mijn gezicht.

Rond vier uur kwamen we in Seaton aan.

Seaton is een onaantrekkelijk en vervallen plaatsje. Het was er ook moeilijk een restaurant te vinden dat open was.

Seaton is dus niks, daarom ter afsluiting een foto van een rijtje huizen in het plaatsje Beer (what’s in a name) waar we vlak voor Seaton doorheen liepen.