Ik loop het Coastpath met boekjes waar alleen een goede kaart in staat waarop de route is aangegeven. Meer is niet nodig omdat a. de route onderweg goed is aangegeven, en b. je ‘alleen maar’ langs de kust moet lopen. Ik ben van de vijf boekjes (Noord Devon, Noord Cornwall, Zuid Cornwall, zuid Devon) dus nu in het laatste boekje: Dorset aangekomen. Het laatste blog eindigde met het plaatsje Beer, daarna moesten we nog naar Seatown lopen waar we sliepen.
Vandaag, 19 juni zijn we naar Seaton en dan weer wat verder omdat daar het hotel staat, gelopen. We slapen in het plaatsje Eype’s Mouth. De rivier de Eype is een klein stroompje, ook hier heeft het al veel te lang niet geregend.
Bij Lime Regis begint de Jurassic coast, waar iedereen hier erg trots op is. Ik moet de hele tijd aan Jurassic Park denken, iets anders dus. Maar die coast is prachtig, ja, om trots op te zijn.

Vanaf Lime Regis ging het klif op en klif neer met prachtige uitzichten, die weliswaar soms door de wolken? de mist? bedekt waren maar toch altijd mooi zijn.

We liepen in deze etappe over het hoogste klif van de zuid kust: de Golden Cap. Hij is 191 meter hoog en omdat je voordat je deze beklimt al ettelijke keren op en neer bent gegaan en hij bovendien erg stijl is, zijn de bankjes onderweg erg welkom.

Hierna dachten we vals plat en langzaam naar Eyp’s Mouth te kunnen lopen, maar dit bleek niet het geval.


Enigszins…… uitgeput kwamen we in het hotel aan.

Na het eten kon ik het niet laten toch maar ‘even’ langs het strand te lopen.


Wat een prachtige vergezichten en zo leuk om foto’s van jou te zien.
LikeLike
Ja, het blijft mooi. Met dank aan Mariet voor mijn afbeeldingen.
LikeLike
loodrechte wanden op de laatste foto, geen last van hoogtevrees?
LikeLike
Gisteren had ik even een moment, hangend tegen een klif aan toen ik de zee beneden me zag, duizelig!
LikeLike