Chidambaram

Ik ben in Chidambaram, de plaats waar Shiva een danswedstrijd van Kali won en zo Nataraja, de Heer van de kosmische dans werd.

‘U kent natuurlijk de voorstelling van de dansende Shiva? Hij, met twee benen en de vier armen, dansend, springend binnen een cirkel van kosmisch vuur, met 1 been opgeheven en de andere geplant op het lichaam van onwetendheid en kwaad, om die ook op hun plaats te houden. De dansende Shiva, de dans van schepping, behoud en vernietiging. Een complete kringloop, een volkomenheid. Het is een moeilijk begrip, men moet er met het hart op reageren, niet met het hoofd.’ (Zuster Ludmila, in dl 1 van de Jewel in the crown)

Ik ben vanochtend in de stromende regen uit Pondicherry vertrokken, de voorspelling is 100% regen voor vandaag maar zojuist ben ik al even naar de Nataraja tempel geweest (voor hij tot 4 uur dicht ging) en was het droog. In Pondicherry ‘dreven’ de brommertjes in het water en zag ik mensen tot aan de heupen door het water gaan. De tuktuk man zette me gelukkig precies voor de deur (die altijd open staat) van de bus af. En gaandeweg de bus verder reed werd de regen minder.

Ik ben hier eigenlijk maar een halve dag, alleen voor de tempel.

Vier enorme toegangspoorten geven toegang tot de tempel.

Je zou een studie kunnen maken over de betekenis van het getal 108, ik heb het in Tibet gezien (een vrouw met 108 strengen haar) en ook in het boeddhisme is het een heilig getal.

We werden er 10 voor 1 uitgestuurd, dus tijd om wat te gaan eten.

Dit is een ‘Chidambaram meals’. Heel attent krijg ik er een lepel bij. Iedereen eet hier met de hand.

Om 4 uur ging alles weer open en heb ik uitgebreid de tempel bezocht. Het allerheiligste gedeelte bereik je na 3 ingangen. ik had hierbij echt het gevoel steeds dieper tot de kern te komen.

De derde ingang leidt naar een gebouw met een gouden dak, waarin een lingam gemaakt van ether (waaruit lucht, vuur, water en de aarde zijn geboren) wordt bewaard, deze lingam is onzichtbaar. (Het wezen van het bestaan is ook onzichtbaar).

Er staan ook nog een kristallen lingam en een robijnen beeldje van Shiva, deze worden tijdens de dienst in vlammen gebaad, onder het geluid van gezangen.

Ik kon overal bij zijn, het was verschrikkelijk druk, en als de laatste deuren eindelijk open gaan raakt de menigte die ervoor staat te wachten in extase. De priesters gaan met het vuur rond en de mensen worden door een soort bewakers (die ook scherp opletten dat er geen foto’s worden gemaakt) gemaand door te lopen. Daarna krijgen ze een klein hapje te eten. Ik kreeg ook een blaadje met eten. Je kon ook nog tegen een kleine vergoeding vlak langs het heilige lopen, ik weet niet of ik dit zou mogen, ik heb het niet geprobeerd. De mannen moesten met ontbloot bovenlijf, de vrouwen mochten hun kleren aanhouden.

Hierna dwaalde ik wat door de diverse gangen.

In de gangen zijn nissen met kapelletjes met beelden van de diverse goden of verschijningsvormen van Shiva, hier zit een priester waar de gelovige ‘puja’ bij kan doen (een soort gebed). Ik kreeg vaak uitleg en toelichting van hen.

En rond zes uur, als het geheel weer wordt afgesloten, wie stapte daar uit de tempel? Ik heb echt overal gekeken en heb geen olifant gezien.