En dit is/ was de dag

Ik ben in Tiruchirappalli, maar iedereen zegt Trichy. Het is donderdag 11 januari en ik slaap vannacht in hotel Breeze Residence. En breeze is het. Volgens het schermpje is de temperatuur 24 graden, maar daar geloof ik niets van want het is koud. Ik zit in een hoekje van de kamer waar de minste airco komt en luister ondertussen naar Indiase popmuziek. De airco wordt centraal geregeld en ik heb mijn fleece aan. Het fleece dat ik de hele tijd onder in de rugzak mee sleep en dat is bedoeld voor de terugkomst.

De Indiase pop is ter gelegenheid van de verjaardag van de plaatselijke leider van de congrespartij, hij viert zijn verjaardag aan het zwembad hier in dit hotel.

Als ik zo de aanwezigen bekijk: modern westers gekleed dan schiet me al gauw de overeenkomst met de pvda te binnen. Ik denk dat ook hier de congrespartij het contact met de gewone Indiër verloren heeft en dat ze ook geen duidelijk verhaal (of ze vertellen het niet goed) meer hebben.

Het conservatieve hindoe-nationalisme bloeit op. Over twee weken wordt de nieuwe tempel in Ayodhya door Modi geopend en het belooft de gebeurtenis van de eeuw te worden. ‘Wij hebben de tempel terug’, kopt de krant. Modi was premier van de staat Gujarat toen vandaar een groep hindoes optrok naar Ayodhya om de moskee af te breken. Want de moskee was (honderden jaren geleden) bovenop de resten van een Ramtempel gebouwd. Duizenden doden ten gevolg. En nu dus die nieuwe tempel als ‘symbool van onze natie’. De kranten staan er bol van.

En ik loop verwonderd door tempels waar men een levende olifant aanbidt, het beest is afgericht om met zijn slurf het hoofd van de gelovige ‘te zegenen’. De mensen staan er in aanbidding bij.

Inmiddels begeleidt er een tabla speler een prachtig sentimenteel lied en ik ga aan de beschrijving van deze dag beginnen.

Ik ben vanochtend naar het rock fort geweest, een ochtend weer vol met van die kleine gebeurtenissen die je overkomen als je in India bent.

Van een fort is geen sprake meer, de hele berg is door het geloof overgenomen en is tempel geworden. Overal, waar het maar kan zijn kleine kapelletjes gemaakt. Bij mijn aankomst moest ik 100 rupees betalen ‘voor de camera’, maar onderweg naar boven langs allerlei tempeltjes of heilige plaatsen mocht ik geen foto’s maken.

Toen ik weer terug beneden was kreeg ik wel een bananenblaadje met wat zoets (iets wat de gelovige op het einde van de rondgang krijgt). Ik zei nog ‘I am not a Hindu’ (om aan te geven dat ik niet in de tempel was geweest en dus geen ‘recht’ op iets zoets had) ‘nevermind’ zei de man, ‘this is for you’.

Even later werd ik op een samenzweerderige manier aangesproken ‘do you want to change euro’s’ – die heb ik dus niet bij me dus dat ging niet door. Vijf passen verder vroeg een man ‘Komst du aus Deutschland’ toen ik dit ontkende, Oostenrijk dan? Zwitserland? Hij woonde in Bremen en wilde in het Duits een praatje. Toen ik zei dat ik in Nederland woon, zei hij verheugd ‘dan sind wir Nachbarn!’

s’Middags ben ik in het zwembad gaan zwemmen. In het pierenbadje is zwemles, zowel de leraar als de jongetjes hebben een soort wetsuit aan, een badmuts en een duikbril op. Er was in het hele zwembad geen meisje te zien.

Hierna ben ik naar de tempel in Srirangam geweest. Een complex met in alle windstreken 4 torens, die ook nu weer moeilijk op de foto te zetten zijn. (en ze zijn zo mooi….)

En na nog twee torens ben je bij het begin van de tempel. Hier moest ik de sandalen afgeven. Daar is vaak een apart loket voor. Hier stond een bord: ‘do not give your sandals here, you have to pay for it, come to my place, that’s free’. Onbegrijpelijk, waar is deze plaats dan? Uiteindelijk hoef je ook hier geen geld te betalen.

In de tempel is het allemaal interessant, vaak weer onbegrijpelijk en heb ik me weer door de stroom gelovigen laten leiden.

En als je een hoek omgaat is er altijd weer een onverwachts blik op zo’n mooie toren.

Het is nu inmiddels half 10 en bij het zwembad is het stil geworden. De airco blaast nog steeds veel te koude lucht uit en ik begin verkouden te worden. Morgen is er weer een dag.