De Ulysses

Vrijdag 14 juni

De Ulysses correspondeert met de Odyssee van Homerus (die een tocht van 40 jaar over de zee maakt) en het is mooi weer vandaag, dus wandel ik 14 km langs de kust naar Sandycove Tower, waar Joyce woonde en waar het eerste hoofdstuk van het boek afspeelt.

Ik weet niet meer precies waarom ik het boek ben gaan lezen, ik denk dat het op mijn lijstje ‘nog te lezen maar wel met begeleiding’ staat, een lijstje met boeken die moeilijk zijn en die ik heel graag wil lezen. Vorig jaar geleden was een kroonjaar en werden er veel activiteiten rondom het boek, zoals een hovo cursus en een podcast serie waarin het hele boek door Ierse en Engelse schrijvers werd voorgelezen, georganiseerd.

Langs de hele Ierse kust staan dit soort torens, gebouwd om de troepen van Napoleon tegen te houden.

Dus kocht ik het boek vorig jaar (in het Engels…) en begon te lezen. De eerste twee hoofdstukken lazen prettig, van het derde begreep ik weinig. Dus kocht ik de Nederlandse vertaling, dit hielp niet echt.

Gelukkig was er de podcastserie, en tot mijn plezier was er via internet een bijbehorende uitleg, verklaring, enz.

En toen kwam ook de hovo cursus nog. Daar werd nauwelijks (!) iets uitgelegd, maar hebben we veel naar het voorlezen van stukken tekst en naar muziek geluisterd (de muziek speelt ook een grote rol in het boek, van smartlappen, ballades tot opera’s)

Ik heb me met behulp van dit alles het boek doorgeworsteld.

Toen het uit was, had ik ook echt het gevoel er ‘ klaar’ mee te zijn, dwz het boek is uit. Had ik het helemaal doorgronden? Begreep ik alles? Zag ik de structuur? De symboliek? Nee, ik ben (nog steeds) een beginnelinge.

Er lijkt weinig in het boek te gebeuren, maar de pagina’s bevatten alles van het leven. Het boek beschrijft de gebeurtenissen op 1 dag in Dublin, een beschrijving vooral door wat zich afspeelt in het leven en het bewustzijn van twee mannen: Leonard Bloom en Stephen Dedalus en een vrouw: Molly Bloom.

En het boek ging voor me leven, de inhoud ging voor me leven. Ik kreeg een band met het boek. We spraken met elkaar.

Dat was een jaar geleden.

En toen ik gisteren met de bus aankwam en over de brug over de rivier de Liffy reed, dacht ik meteen ‘Ja, hier dwarrelde het papiertje uit de hand van Bloom de rivier in’.

Alles uit het boek kwam terug, het ging ahw weer leven. En ik dacht: dat boek moet ik toch weer gaan lezen……..