Zondag 16 juni this is the day
In de National Galery werd een rondleiding georganiseerd langs schilderijen die de tijd van Ulysses afbeelden. Omdat ik er wat eerder was kon ik er heerlijk nog wat andere werken bekijken.
Tja, omdat het Bloomsday is zijn veel mensen verkleed als Bloom of Molly zijn vrouw. Het belangrijkste is het strooien hoedje van Bloom.
Voorlezen, voorlezen…..bij elk schilderij werd een bijpassend fragment uit Ulysses voorgelezen.
Deze drogisterij is nog helemaal zoals hij er rond 1905 uitzag. Vooraan ligt de zeep die Bloom voor Molly zijn vrouw moet kopen.
Het was erg druk in het piep kleine winkeltje. Naast de verkoop is het vooral de bedoeling dat ieder zijn of haar favoriete passage voorleest. (Max 3 minuten tijd)
’s Middags heb ik wat door de stad gewandeld. En natuurlijk ‘viert’ lang niet iedereen Bloomsday, in tegendeel. Maar het is erg leuk te zien dat jong en oud, gewoon en snob deze dag vieren.
En ’s avonds was er dan als afsluiting een straattoneel voorstelling, weer uitgevoerd door jong en oud.
Een van de mooie aspecten van het boek is dat het over gewone, arme mensen gaat. Die allemaal in hun waarde worden beschreven. Mensen van vlees en bloed. Leonard Bloom is een gewone scharrelaar en hij probeert zowel materieel als geestelijk zijn hoofd boven water te houden in het Dublin van 1905. Zijn problemen: overspel, het verdriet om een jong gestorven kind, geld en de ‘grotere’ problemen: racisme, identiteit, nationalisme, onderdrukking (de katholieke kerk, Engeland), prostitutie, alcoholisme, ze worden allemaal op die ene dag, 16 juni beschreven…..maar dan wel in 800 bladzijden.
En na dat toneel hadden zowel mijn voeten, (ik heb de bus teruggenomen) als ik zelf het wel helemaal gehad.
Dit schilderij is gemaakt door J.B. Yeats, (broer van W.B. Yeats) Hij is een tijdgenoot van Joyce, hij woonde ook in Dublin en heeft hier een zwemwedstrijd in de Liffey geschilderd.
Van de bergen en het water 