De regenbroek of de stok?

Gisteren voorspelde het weerbericht 70% regen (de hele nacht plensde het), maar vanochtend was het droog en zwaar bewolkt.

En omdat ik 2 nachten in Manderscheid slaap (Geen slaapmogelijkheid in de volgende etappe, dus vandaag met de bus terug en morgenochtend weer met de bus naar het vertrekpunt van morgen  het is maar 10 minuten) bleef de rugzak ik Manderscheid en moest ik kiezen: de regenbroek in een plastic zak mee, of de stok.

Het weerbericht gaf nu ‘de hele dag droog’ als voorspelling dus ik waagde het erop: alleen het regenjasje aan en de stok in de hand mee.

En wat was ik daar blij mee!

16 van de 18 km van deze dag volgde het pad de rivier de Lieser. Beeldschoon, daar niet van, maar het pad was smal, glad van de regen en het ging steil omhoog en  steil  omlaag. Over de 16 km deed ik 6 uur.

Na een uur brak de zon door. Hier ziet het pad er nog ontspannen uit….later hingen er kabels aan de wand waar ik me aan vast moest houden.

Soms ging het pad even over het hoog gelegen land, om daarna weer snel naar beneden af te dalen.

De Lieser, nu zo lieflijk voortkabbelend werd in 2021 een woeste stroom en sloeg de brug weg.

Na 16 km was het nog 2 km naar Grosslittgen, alweer zo’n gehucht zonder leven. Maar hier was bakkerij annex cafe  Leonard!  De hoogste tijd voor een kopje koffie met iets erbij. In het café was er wel een vorm van leven, hier namen de aanwezigen de politiek door. Tenslotte werd woest de Bild op tafel gegooid: ‘871 killers vrij op straat’ stond er op de voorpagina en dit werd ook nog even door het cafe geschreeuwd.

Dat was het wel weer voor deze  dag.

Het uitzicht uit de bus was zo mooi dat ik  in Manderscheid aangekomen nog even een stukje ben teruggelopen.