Geboorteplaatsen van het Boeddhisme

Vragen van een lezende arbeider ( Brecht)

(een fragment)

Wie bouwde het zevenpoortige Thebe?    

In de boeken staan de namen van koningen.                                                      

Hebben de koningen de rotsblokken

aangesleept?                                             

En het meermaals verwoeste Babylon?

Vrijdag 13 december kwam ik al vroeg aan, dus ben ik ‘s middags naar Mihintale geweest.

Mihintale ligt op 12 km afstand van Anuradhapura en ik heb me heerlijk door een tuk tuk laten brengen. Mihintale is beroemd (althans hier) omdat op deze plek het Boeddhisme in Sri Lanka aankwam: volgens de legende rustte de koning tijdens een jachtpartij even uit op de top van een heuvel en werd toen bezocht (uit de hemel…..?) door de zoon van keizer Ashoka uit India, (die zoon was uitgezonden, ja wel, om dit koninkrijk tot het boeddhisme te bekeren) en die hem, na de koning op zijn intelligentie getest te hebben, het ‘ware’ geloof gaf.

Dit gebeurde dus op een heuvel. Het landschap hier is bezaaid met heuvels, maar de hoogste is de ware. De tocht gaat via 1850 treden ‘omhoog’. Deze treden zijn niet altijd in goede staat. Je passeert 4 platforms waar een stupa opstaat, dus dat geeft even rust bij de beklimming. En het geeft ook de mogelijkheid van het prachtige uitzicht te genieten.

Deze laatste rots heb ik halverwege opgegeven. Het was enorm druk, er waren nauwelijks treden en ik werd bang te vallen (of dat iemand boven mij zou vallen),

Als dank voor dit nieuwe geloof stichtte de koning Anuradhapura. Eerst stond er 1 klooster, en toen er ook nog een stek van de Bodhi boom kwam waaronder de Boeddha tot verlichting was gekomen groeide Anuradnapura rond 437 voor Chr. snel uit tot een volwaardige stad, vol met kloosters en stupa’s.

Ooit stond het hier vol met kloosters en woonden er hier 10.000 monniken. Anuradnapura werd de grootste en invloedrijkste stad van het toenmalige koninkrijk.

Er is een speciale ‘pauwentuin’. De Pauw symboliseert de mogelijkheid van de mens om de 3 giften (haat, hebzucht en onwetendheid) op te nemen op zijn weg naar verlichting. (Dit omdat de pauw giftig voedsel kan eten waar de mens dood van gaat)

De maansteen komt alleen bij de tempels in Sri Lanka voor. Hij markeert de plaats waar je van het wereldlijke naar het spirituele stapt.

Ik was dus van plan met de fiets alle bezienswaardigheden te bekijken. Het is een groot gebied, met rijstvelden, palmbomen enz en de fiets is prima en de asfaltwegen zijn goed onderhouden. Heerlijk om hier te fietsen.

Rond 12 uur begon het echter te stromen van de regen, en gelukkig kon ik schuilen in een glazen gebouw waar de olielampjes worden aangestoken. Ze gaven zoveel warmte af dat ik weer droog werd. Het werd er vol met mensen die kwamen schuilen en ik kreeg van alles aangeboden. De bui duurde ruim een uur.

De oude stupa’s zijn vaak in vervallen staat. De verschillende lagen zijn er af gebladerd en er groeit onkruid op. Deze stupa wordt schoongemaakt. Tijdens de regenbui zijn ze even gestopt, maar al snel ging het in de regen (op blote voeten, want op ‘holy ground’) gewoon door.

Ondanks de regen werd het erg druk want het was 14 december en dat is een nationale feestdag. In de derde eeuw voor Chr. bracht de dochter van Keizer Ashoka een stek van de Bodhi boom uit Bodhgaya (India) naar Anuradhapura. En dat wordt gevierd op de dag van de volle maan in de 9e maand van de Singalese kalender. (Volgens onze jaartelling meestal in december).

Ik ben nog langs twee bezienswaardigheden gefietst en stuitte toen op een groep pelgrims. Er komen deze dag duizenden pelgrims naar Anuradnapura om dit te vieren. Ze steken wierook aan, branden olielampjes en offeren bloemen en soms enorme schalen fruit.

Tja wit…… de fiets had ik bij een moslim-man gehuurd en omdat ik een mouwloos bloesje aan had gaf hij me een zwarte doek mee. Voor om mijn schouders als ik een tempel bezocht. Ik deed dat ding natuurlijk automatisch om mijn hoofd.

Van deze tempel wordt geloofd dat hier resten van de Boeddha liggen. Om de stupa zijn diverse randen olifanten. Zo dragen zij symbolisch de stupa, (in de kosmologie van het boeddhisme dragen de olifanten de aarde).

Om half 6 (vlak voordat het donker werd) bracht ik de fiets weer terug. Fietsen is wel weer heel speciaal hier. Links rijden en dan de hele tijd getoeter om je heen (is dit voor mij? Wat doe ik fout?) ondertussen springen er aapjes over de weg en rennen er honden achter je aan. Het was met al die mensen verschrikkelijk druk met auto’s en bussen. Er moeten verkeersregels zijn, maar ik heb ze nog niet helder. In Trouw stond deze zaterdag een interview met een Chinese monnik van de tempel aan de Zeedijk in Amsterdam. Hij noemde 10 ‘zenpunten’ om veilig door het chaotische verkeer in Amsterdam (en helaas ook van toepassing in Utrecht) te rijden. Ik heb ze hier meteen toegepast!

Bij het fietsenbedrijf aangekomen moest ik binnen komen voor een kopje thee. De ketel kookt! De thee is klaar en smaakte zalig.