What am I doing Here?

Dit is de titel van een boek dat ik las, 30 jaar geleden op reis door China. En die zin (die ik hier nog wel eens uitroep) doet me ook direct weer denken aan ‘de dronken Duitser’. We hadden met heel veel moeite een plaats voorin de bus van Labrang naar Langzhou (in China) geregeld, want de bus reed door een prachtig landschap en dat wilden we goed kunnen zien. Vlak nadat we waren gaan zitten reed er een kar het busterrein op met daarop een laveloze man. Ik heb nooit eerder, of daarna zo’n staat van dronkenschap gezien. De Chinezen die hem brachten zetten hem op zijn plaats, precies achter Ina en mij. Nou dat weer, hij zou vast gaan spugen. Een andere Duitser hielp ons door hem achterin de bus te leggen en we hadden een prachtige reis met mooie uitzichten.

Enkele dagen later zaten we in de trein van Langzhou naar Xi’an en ik las het boek ‘What am I doing here?’ Geschreven door Bruce Chatwin. De nu nuchtere Duitser liep langs, zag het boek en zei: ‘Now you know what you are doing here!?’

Ik zie me nog zitten, en elke keer als ik denk, ‘wat doe ik hier?’ Zoals op de trap in het station van New Delhi, maar ook als ik loop in Chandni Chowk dan denk ik ‘what am I doing here’ en ja, dan weet ik het antwoord. Want Chandi Chowk is alles, het is 1 van de zielen van India, het is prachtig.

Donderdag 16 januari ging ik eerst naar Connaught place. Een rond plein met daarom heen 3 wegen, helemaal volgebouwd in de nadagen van de Engelse overheersing.

Ik blijf me er altijd over verbazen dat machthebbers hun ondergang te laat of helemaal niet zien aankomen. Pas in de dertiger jaren verplaatste Engeland haar hoofdstad van Calcutta naar New Delhi. Enorm veel grote gebouwen moesten er gebouwd worden. Nog geen 10 jaar later was het afgelopen, India werd onafhankelijk. Connaught Place is nu het moderne commerciële hart van de stad. Veel dure, westerse winkels en restaurants.

Op straat is het er enorm druk met alle mogelijke verkopers, schoenpoetsers en bedelaars (die hun baby op je schoot leggen als de tuktuk voor een stoplicht stopt). En mannen die zich verbaal aan je vastklampen, om je daarna naar hun winkel of hun tuktuk te brengen.

Veel zwerfhonden, en soms ook geitjes hebben een hesje aan tegen de kou. Verder worden ze aan hun lot overgelaten.

Ook op Connaught Place. Verschrikkelijk decadent, maar ze hebben er heerlijke koffie.

Daarna ging ik naar het Birla House, het huis waar Gandhi verbleef toen hij vermoord werd.

In het huis is een uitgebreide tentoonstelling over zijn leven.

In 1 van de zalen zijn alle gebeurtenissen met kleifiguurtjes uitgebeeld. Gandhi is geboren in Ghujarat (nu de provincie waar de opmars van Modi begon) en hield hier ook 1 van zijn grote, belangrijke marsen: de zoutmars om af te dwingen dat de Indiase bevolking recht op het zout had.

Gandhi blijft (ondanks de pogingen van Modi daar verandering in te brengen) enorm populair. Ik vraag me af wat hij van het huidige India zou denken, wat hij zou doen. Van zijn grote ideaal is weinig gerealiseerd.

Daarna ging ik naar Rajgat, de plaats waar hij gecremeerd is.

Dit staat op een bord erbij. Het hindoeïsme, boeddhisme en jainisme kennen alledrie ‘Samadhi’. Heel kort gezegd betekent het hier dat Gandhi uit de kringloop van wedergeboorte bevrijd is.

En dan mijn laatste dag, vrijdag 17 januari die heb ik helemaal doorgebracht in Chandni Chowk, de bazaar in Oud Delhi.

.

De grootste groep hier zijn de Moslims, gevolgd door de Sikhs.

Bij deze tempel was een grote hal waar de mensen zaten te eten, want in een Sikh tempel krijg je altijd te eten.

Eerlijkheidshalve…. De dames dragen donkere kleding, het tegenlicht versterkt het effect.

Vlak na het middaggebed mochten de niet gelovigen naar binnen. Het grootste gedeelte van de moskee is open lucht.

En ja, daarna ben ik weer door de bazaar gaan lopen, ik kon niet ophouden.

Hijras is de naam voor de ‘derde gender’ groep. Hijras komen in het hele indische subcontinent voor (Pakistan, Nepal, Bangladesh en India). Het zijn mensen, als man geboren die zich vrouw voelen. Een gedeelte hiervan woont in de stad en leidt een wereldlijk leven. Een ander gedeelte is diep religieus, ze wonen vaak in groepen o.l.v. een guru en houden zich vaak bij tempels gewijd aan de god Ram op.

Bij de visumaanvrage staan er bij geslacht 3 mogelijkheden: man, vrouw en ‘ander’.

What am I doing here? Zoals de vele kleuren in de bazaar, zo verscheiden is India. Ook nu weer heb ik het gevoel dat het toeval was dat ik bepaalde gebeurtenissen, plekken, of mensen zag. Je kunt plannen maken wat je wilt, het toeval bepaalt daarna alles. Was ik hier een straatje linksaf gegaan? Had ik toch maar ook naar die stad gegaan? Had ik niet naar rechts maar naar links gekeken? Het maakt niets uit. Overal ogen die jou al gezien hebben voordat je je hoofd omdraait. En overal mijn verwondering, verbijstering, bewondering, hoe is dit nu weer mogelijk?