Omdat dit een grote stad is, met wellicht bezienswaardigheden zijn we vanochtend de stad in gegaan.
Vlak bij het hotel ligt de grote Jinja (Shintoschrijn) van Owase. een man was hier aan het werk. Hij verbrandde spullen. Ik denk niet iets religieus, want hij heeft een overall aan. Maar hij zit wel op ‘heilige grond’. Ik weet het dus niet.


Hier houden honden de wacht. (Er staan vaak dieren: vosjes, honden of leeuwen bij Shinto gebouwen)

We konden in een groter gebouw even naar binnen kijken. Er stond een soort altaar (zonder beeld), een grote trommel en een enorm vat sake.

Het belangrijkste gebouw ( waar een voor Owase belangrijke kami woont) staat achter hekken, verborgen tussen de bomen, en is ontoegankelijk.
Naast het Shinto complex staat een grote boeddhistische tempel. Beide godsdiensten zijn vaak concurrenten, of vijanden van elkaar geweest. Het lijkt (me) dat er nu een soort acceptatie van elkaar is.

Japan vergrijst enorm. De straten zijn vaak stil (vooral in de kleine dorpjes). En soms zie je wat oude mensen over straat schuifelen.

Als de bewoners gestorven zijn, blijft het huis vaak staan. Op het platteland, in kleine dorpjes komt dit regelmatig voor.

Bij het toeristen bureau wilden we de bustijden opvragen. Er bleek over 2 minuten een bus te vertrekken, de dame van het bureau rende voor ons uit op weg naar de bushalte. Dit hebben we vaker, we worden soms enorm uitgebreid geholpen.
En we hebben de bus gehaald.

Voor dit centrum heeft Japan breed uitgepakt. Het is een prachtig gebouw (dat moeilijk goed op de foto is te zetten). Voor de bouw ervan is hout van 6500 plaatselijke cipresbomen gebruikt en het is op de oude manier (zoals van de schrijnen en tempels) gebouwd, zonder spijkers, schroeven enz.

In het gebouw is een overzichtstentoonstelling over de Kumano Kodo. Er werd informatie gegeven over de dieren, de bloemen, de geschiedenis, de religies, enz.

Terug met de bus naar het busstation…hier stond 1 halte, met daarop 4 buslijnen. De bussen gaan erg onregelmatig, maar als ze gaan: we konden over een uur met 2 bussen mee, met vertrektijden die 3 minuten verschilden. De trein ging 4 minuten later.

Ivm met het Owase-uitstapje hebben we vandaag 1 pas overgeslagen.
Er worden nog veel mondkapjes gedragen. Maar ook voor corona droeg men al mondkapjes. Toen ik hier in 2016 op Shikoku liep zat er vaak een mondkapje bij de welkomsspullen. (Ik weet hier geen beter woord voor). Naast de incheckbalie liggen: een kam, een scheerapparaat, een gezichtshanddoek, een tandenborstel, douche kap enz. Allen verpakt in plastic. Allen voor eenmalig gebruik.
Nou ja, toen werd het de hoogste tijd voor die ene pas.




We slapen deze keer in een luxe hotel (met zalige onsen en dito eten).

