De tempels

De Henro

De Henro pelgrimage voert langs 88 of 108 tempels waar Kobo Daishi iets (vaak een wonder) heeft gedaan (vaak een ascetische oefening). Het doel van het lopen van deze tocht is spirituele verlichting, cultuur of bezinning. In Japan gaan veel ouderen op pelgrimage, omdat ze (net als ik) daar na hun pensioen de tijd voor hebben. maar je ziet ook vaak jongeren, die de route in gedeeltes lopen.

Ik kwam vanochtend als eerste op het terrein van de Hotsumisaki-ji tempel. Er heerste een mooie serene sfeer. Voor mij zijn dit momenten dat ik me realiseer dat ik leef, ‘hier sta ik’ en dat ik er dankbaar voor ben. Soms overdenk ik gedeeltes van de Hartsutra.

Eén van de rituelen die je daar uitvoert is het branden van wierookstokjes.

Drie staat voor: de Boeddha, de Sanga (de gemeenschap) en de Dharma (de leer, de wezenlijke essentie van het leven zelf).

Na het branden van de wierook gooi je een ‘naamkaartje’ in de daarvoor bestemde bak.

Veel Japanners maken de Henro in een groep onder begeleiding van een priester. (Deze is hier in het zwart gekleed)

Daarna brand je een kaarsje en reciteer je de Hartsutra. (Een van de belangrijkste teksten in het Boeddhisme)

De pelgrims hebben speciale kleding aan. Deze is te koop in een winkel bij tempel 1.

Ik sliep twee keer in dezelfde ryokan als deze man. Hij liep de tocht voor de 11e keer en is erg religieus. Niet op de foto zijn de gebedskralen die hij om de ene hand heeft en een staf (ala Kobo Daishi) in de andere hand. Ook draagt hij een speciale hoed.

Veel tempels waren vroeger voor vrouwen verboden. Kongōchōji ligt halverwege op een berg en aan de voet van deze berg ligt een groep rotsen in de oceaan. Deze plek werd toen door de vrouwen als tempel gebruikt. Vorige keer sliepen we in deze tempel en ik kan me nog herinneren dat ik speciaal voor die plek ‘even’ naar beneden ging. Nou ja, toen ik nu over een onmogelijk paadje weer naar beneden ging kwam ik heel ergens anders uit en was er van de rotsen niets te zien. Zo gaat dat met paden……herinneringen,…..

Tenslotte laat je je ‘stempelboek’ stempelen, daar krijg je ook een plaatje van de Boeddha waar de tempel aan gewijd is.

De foto is vanaf de Kaap van Muroto gemaakt, deze kaap heeft een bijzondere betekenis voor het Zuivere Land Boeddhisme (een stroming). Het geloof is namelijk dat als je hier van de kaap af de zee in springt je direct in het ‘Zuivere Land’ komt. (een omgeving ideaal voor spirituele training, vrij van lijden enz, maar nog niet het paradijs) Het seculiere Japan heeft deze plek hermetisch afgesloten.

Soms zijn de vruchten allemaal in een zakje verpakt. Geen idee wat deze reclame voorstelt, de man rechts kan zo in Nederland met het carnaval mee gaan doen. Aan de osetta merk ik ook dat het het citrusvruchten seizoen is, ik kreeg vandaag in totaal 2 kg mandarijntjes.

En tenslotte, ik ben nu echt in Japan: ik kreeg een rauw ei bij het ontbijt. (Lekker met sojasaus door de rijst) Maar ik weet niet of ik dit thuis ook zo ga eten…..