Onderweg naar Kochi loop ik door het plaatsje Akaoka, daar is het Ekinmuseum, een museum waar ik 10 jaar geleden ook was en wat toen veel indruk op me maakte.
Ekin, eigenlijk Kinzo Herose, is een schilder uit de late Edo periode, een tijd waarin welvaart, vrede en stabiliteit heerste (1601-1868). Hij schilderde gidaiyu: afbeeldingen van traditionele mondeling doorgegeven verhalen en scènes uit kabuki toneelstukken. (Een traditionele theatervorm, bekend om dramatische vertellingen, opvallende make-up en gestileerde dans en zang. Het werd uitgevoerd door mannelijke acteurs). Hij schilderde deze vaak op twee grote canvassen, die aan elkaar verbonden konden staan. Hij gebruikte voor het eerst felle kleuren, (vooral fel rood), groen en geel.
Het hele verhaal schilderde hij op een set van twee, de schilderingen zijn zo erg druk, vol met scènes. Hierna twee details.
Telkens weer als ik hier iets anders dan de Henro en/of het Boeddhisme zie realiseer ik me hoe rijk, diep en uitgebreid de Japanse cultuur is. En ik bedenk me ook hoe weinig (of niets) ik daar vanaf weet. Daar heb je toch weer een heel mensenleven voor nodig.
Maar ik moest door……
En nu ben ik in Kōchi, de eerste grote stad.
Bij de tempels is de lente begonnen.
Lunchtijd. Dit is een leuk tentje. Of je dergelijke tentjes tegenkomt….en als zodanig herkent……het is toeval. Maar vandaag heb ik geluk.
Er wordt slechts een gerecht geserveerd. Vandaag is het vis.
Onderweg door het moderne Kōchi naar de volgende tempel.
En tenslotte tempel 30, Zenraku-ji.
Als je er in gelooft natuurlijk…..dan heeft deze Jizo de kracht om je van je ziekte en problemen in je nek te genezen. De laatste jaren hebben mensen met hersenziekte hier ook gebeden (zo vertelt de website van de tempel), of dit al iets oplevert wordt er niet bij vermeld,
Een tempel met bijzondere aspecten, zo blijkt, Naast de tempel, verbonden door een smal paadje ligt een enorm Shinto complex, misschien heeft dat iets met die kwade en goede geesten te maken?
Morgen ga ik op mijn twee gewone en o zo trouwe voeten weer verder.
Van de bergen en het water 