Maandag 23 februari vertrok ik voor een tocht door de bergen, het ging 8 km omhoog, en daarna 8 km naar beneden. Het hoogste punt, op zowaar een pas lag op 400 m. Het zicht was heiig, op de foto is helaas niet te zien hoe mooi het landschap is.
Onderweg passeerde ik een winkel waar pompelmoes te koop lag. Deze vriendelijke mensen wilden me er 4 geven, ik wist dit tot 3 terug te brengen, waarvan ik er 1 ter plaatse op at. De 2 (zware, want ze zijn groot) andere heb ik verder mee genomen (en ook alweer opgegeten).
Vandaag sliep ik in tempel 37, Iwamotoji.
Deze tempel staat erom bekend – en gaat er prat op- dat hij een bijzonder plafond heeft. En bijzonder is het. In 1973 werd de 200 jaar oude tempel gerenoveerd en werden er 575 schilderingen door ‘het publiek’ aangeboden. De beelden van bloemen en vogels vormen zo een mandala op het plafond.
Het bleef echter niet bij bloemen en vogels, er hangt een afbeelding van Marilyn Monroe en ook Maria hangt er, zo wees een man met (met een ironische glimlach) me aan. Zo werd het, zo denk ik, een mandala van de echte werkelijkheid.
Dinsdag 24 februari werden we (6 gasten) ‘s ochtends om 6 uur uitgenodigd voor een dienst. De buitenkant van de hoofdhal was prachtig verlicht. De dienst bestond uit het reciteren van sutra’s gevolgd door de Hartsutra, die energiek door de monnik op de trom begeleid werd.
Hierna kregen we het ontbijt.
Er werd regen voorspeld vandaag, dit begon gelukkig pas toen ik al binnen was. Het was heel bijzonder zo de hele dag buiten te zijn en te voelen hoe het weer veranderde.
‘s Middags veranderde het weer, de lucht werd vochtiger (helaas bleef mijn haar zo steil alsof het kurkdroog was) en het zicht op de bergen in de verte werd steeds minder.
Ik kocht nog een portie takoyaki en at het op op een soort terras met uitzicht op het water.
Na nog een uur was er bijna niets meer te zien en net op tijd was ik op mijn slaapplaats, zojuist om 4 uur regende het even.
Van de bergen en het water 