In de henro groep op Facebook was het al gemeld, vanaf gisteren 4 uur zou er een enorm regengebied over de zuidkust trekken. En zo heeft het vannacht ontzettend hard geregend. Vanochtend was het al minder, voor Nederlandse begrippen: noodweer: code rood, voor Japanse begrippen: een pittige regenbui.
Als afscheid neemt Miroo twee polaroid foto’s, één voor zichzelf (de foto’s van alle henro gasten hangen aan een waslijntje aan de muur) en één voor mij. Miroo heeft een tijd in Kameroen gewoond, vandaar haar schort met een Afrikaanse print. Gehuld in plastic ging ik op weg. Ik twijfelde of ik de trein zou nemen, maar toen ik eenmaal liep, was dat eigenlijk heel fijn, zo in de regen te lopen. Ik moest naar Shimanto, het was maar 21 km, zonder glibberige paadjes.
Foto’s nam ik snel met de telefoon. Het is niet goed te zien, maar de golven hebben witte, schuimige koppen.
Ik loop weer langs een populair surf gebied, wat aan de winkels en koffietentjes is te merken. Zo zag ik een winkel die ‘Robust surfing’ heet en deze surf gallery.
Elke keer als ik deze boom zag, wilde ik een foto maken van die balletjes tegen die strak blauwe lucht. Maar het kwam er niet van. Maar de balletjes met regendruppels zijn ook mooi.
Inmiddels is het droog geworden. Door al die regen stroomt er veel water door de rivieren.
Door de regen hangt er een nieuwe energie in de lucht. Zelfs dit water lijkt zich te haasten te stromen, stromen naar de oceaan. Het doet me denken aan de blijdschap in India als de moesson begint. De regen die komt, de zon die opkomt, het geeft energie aan het leven.
Panta rhei…… alles stroomt, alles is in beweging, alles veranderd, niets blijft. Het boeddhisme zegt het zo, annica…de vergankelijkheid, alle dingen en ervaringen veranderen voortdurend, ze hebben geen vaste kern en zijn onbestendig. Alles ontstaat en vergaat.
In Shimanto aangekomen liep ik door de overdekte hoofdstraat. Hier volgde een groepje dames ‘Japan in beweging’.
Vanaf hier, in Shimanto moet ik nog 5 dagen lopen naar Sukomo, waar ik met de henro ga stoppen.
Rechts ligt Tokushima, met daarboven Naruto, waar de Henro begint. Via Kōchi ben ik nu in Shimanto.
Hierop staan de tempels (zwarte stip), de slaapplekken en de routes.
Vanaf Shimanto, daar ben ik nu (bij ‘measure’) ga ik in 2 dagen (39 km) naar tempel 38, Kongofuku-ji, helemaal rechts onder in. Vandaar loop ik om de kaap heen, sla rechts af en ga dan weer langs de kust terug tot ongeveer halverwege (20 km). Daar sla ik ‘linksaf’ naar ongeveer het midden van het kaartje (24 km) en tenslotte loop ik naar de zwarte stip links boven, daar ligt tempel 39 Enko-ji in het plaatsje Sukumo. Tempel 39 is de ‘grenstempel’ naar een nieuwe provincie en een nieuwe ‘dodo’. Hierover later meer. En daar stop ik wat betreft de henro.
Van de bergen en het water 