Zaterdag 28 februari Na de hevige regen van gisteren leek de wereld weer als nieuw. Ik ben nog even terug gegaan naar tempel 37 en was daar ‘s ochtends heel vroeg. Er werd luid op de trom geslagen als begeleiding van het reciteren van sutra’s (die door al het lawaai nauwelijks hoorbaar zijn).
De vijver heeft de vorm van een mandala.
Ik kwam al snel weer aan de kust. Die er nu, met zo’n heel anders uitzag. Vanwege het weekend en mooie weer waren er al surfers op het water.
Zondag 1 maart
Uit: de tuinman en de dood
Voor de avond bereik ik Ispahaan!-
…..Glimlachend antwoordt hij: ‘Geen dreiging was ‘t,
Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast,
Toen ‘k ’s morgens hier nog stil aan ’t werk zag staan,
Die ik ’s avonds halen moest in Ispahaan.’
P.N. van Eyck
Ik zat met een kopje koffie op een bankje bij de Lawson en keek naar de laatste Nieuwsuur. (Van 12 uur geleden). Iran, Nederland, de Oekraïne het is hier allemaal verweg van me. Ik wandel in ‘een kleine wereld’ die heel groots is. Maar toen ik naar Nieuwsuur keek, toen was dit alles even heel dichtbij. Arme mensen van Iran, ik hoop dat het na dit al beter met ze zal gaan, maar vrees het ergste.
Ik moest vandaag de bergen weer in, naar een ryokan die ‘River and Mountain retreat’ heet.
Ik liep 2 uur over een kleine weg door een prachtig gebied. 1 maal kwam er een tegenligger aan: een man op een racefiets, hij stapte af en we raakten in gesprek. Nederland dat kende hij wel: Mathieu v.d. Poel! En dan de Olympische spelen ….het schaatsen!
Morgen vertrek ik naar Sukomo, onderweg de laatste tempel voor mij, Enko-ji. Overmorgen ga ik weer terug naar Tokushima, nu met de trein.
Van de bergen en het water 