Het is alweer twee dagen verder

Hexworthy

Het werd vandaag een lange dag hoog over de Moors, precies wat ik wilde, wat ik hoopte, en het weer was goed! We liepen door een eindeloze (zo leek het) leegte, met heel in de verte de toppen van de tors.

Stepping stones

Halverwege bereikten we het ‘plaatsje’ Princetown, dit is het hoogst liggende plaatsje in Engeland en ik ben bang dat dit haar enige verworvenheid is, verder was er nauwelijks iets te beleven, behalve de Dartmoor gevangenis, een groot luguber complex.

We liepen maar snel door.

Aan het eind van de dag -die toch weer verder, langer en vermoeiender was dan gedacht- zaten we even langs de kant van de weg op de kant van een opgedroogd slootje bij te rusten toen er een auto stopte waar een vrouw uitstapte die vroeg of we een probleem hadden. Kortom, ze zette ons voor de b&b in Tavistock af.

Tavistock is een grote plaats hier met een winkelstraat, een kerk en restaurants. Maar geen tandarts (meer), zo hoorden we later en een huisarts was ook moeilijk te vinden.

We aten hier heerlijke pizza’s, in een restaurantje ‘achter de kerk’ waar alle pizza’s een naam hadden van een beroemde wielrenner die dope had gebruikt, (ook dat hoorden we later).

We vertrokken met lichte regen en liepen langs een ‘echte Engelse kostschool’, ze bestaan dus echt!

De hoge prijzen ook

Hierna kwamen ook op dit alternatieve pad (bad visibility option) diverse ‘overstapjes’

Blauwkapje in de moors

Gelukkig werd het weer droog en ook de schapen verschenen weer.

Halverwege bereikten we het plaatsje Mary on Tave, waar we grote verwachtingen van hadden, koffie! Gelukkig stond daar als eerste een kerk waar een vrouw werkte die ons mee naar haar huis nam voor koffie, want de enige pub in het dorp was dicht.

Het kerkje had prachtige glas-in-lood ramen

Ze bleek te wonen in een huis met een enorme tuin.

Bezichtiging van de tuin

Na de koffie en de wandeling over de tuin liepen we verder, het weer klaarde op en er verschenen weer schapen op het pad, hadden misschien ook geschuild?

Tenslotte bereikten we Lydford, het doel van deze dag.

Het gereserveerde hotel bleek een ruim uur klimmen verder te staan en het is zeer authentiek (laat ik het zo omschrijven). Zowel in de kamer als op weg naar en in de badkamer moet je je hoofd naar beneden houden om dit niet te stoten. Maar we hebben behang met klaprozen, dus dat vergoedt veel.

In de eetzaal

En over klaprozen gesproken, die zijn er hier ook ‘in het geel’.

2 Reacties op “Het is alweer twee dagen verder”

Geef een reactie op 'Machteld Reactie annuleren