Weer terug naar de kust

Gisteren, woensdag 14 juni was het al weer de laatste dag op Dartmoor.

Haytor is 1 van de meest karakteristieke punten op Dartmoor en het is daarmee meteen ook 1 van de meest toeristische. Behalve enkele schoolreisjes die in de hitte de heuvel op werden ‘gedreven’ hebben we er weinig toeristen gezien. En de afgelopen week al helemaal niet. Soms zagen we de hele dag niemand.

Haytor is nog hoog en liggend in het zuiden van Dartmoor moet je bij helder weer de zee kunnen zien.

Vanaf Haytor volgden we de Templerway naar Teignmouth. Dit pad volgt de ‘tramline’ waarover vroeger het graniet en tin uit de mijnen naar de havens van Newton Abbot en Teignmouth werd vervoerd.

Het pad is totaal 30 km, we hebben er gelukkig (in de hitte) twee dagen over gedaan. Onderweg weer de gebruikelijke koeien (die zal ik missen als ik over 2 weken weer naar AH ga). Dit was een grote kudde, wij moesten dit eerste hek open doen, de koeien passeren en over het volgende hek klimmen omdat we het niet open kregen. En alles vlug, vlug, want die koeien roken de vrijheid.

We sliepen halverwege in Bovey Tracey en liepen vandaag via Newton Abbot verder.

Het pad volgt de rivier de Teign. Dit pad is alleen begaanbaar bij eb. Maar dan is het erg glad omdat het water een vette laag slib achter heeft gelaten met glibberig mos op de stenen.

Halverwege zijn we via de weg verder gegaan en na 10 km bereikten we Shaldon.

En toen was het weer terug in de bewoonde wereld.

We slapen bij toeval in een mooi oud hotel. Dit staat echter aan een weg waar juist vanavond, precies onder ons raam aan gewerkt werd. We dreunden het bed uit. Ik herinner me vaag dat ik rond 12 uur nog naar de receptie ben geweest. Om 12 uur werd het stil.

Maar het hotel is echt mooi, dat wel.