The white cliffs………

There’ll be bluebirds over

The white cliffs of Dover

Tomorrow, just you wait and see

There’ll be love and laughter

And peace ever after

Tomorrow, when the world is free.

Vrijdag 23 juni, vandaag liep ik van Weymouth naar Lulworth Cove

En dat werd geen Dover, geen Amerikaanse vliegtuigen, geen eeuwige vrede en geen vrije wereld. maar wel witte kliffen!

Het begon onschuldig, als een prettige wandeling: langzaam ging het pad het klif op, na 2 uur was daar een inn met heerlijke koffie en ondertussen prachtige uitzichten.

Na ongeveer 4 uur ging er bovenop een klif een zijpaadje richting zee en stond daar dit bankje:

Het hierop volgende klif was nog prettig te bewandelen en het lukte me zelfs een foto van een vlinder te maken. (We zien de hele reis al enorm veel vlinders, ze dansen voor ons uit, vliegen met ons mee, maar op de foto? Nee dat lukte niet).

Hierna werd het alsmaar steiler, enger en mooier.

3 kliffen ging het steil omhoog en steil naar beneden.

Ik sleep al bijna 3 weken mijn op de rugzak vastgebonden wandelstokken mee en toen ik bovenop het eerste steile klif stond en dat pad naar beneden zag, rukte ik ze bijna van de rugzak af.

Tenslotte bereikte ik Lulworth Bay en was het nog 1 mijl lopen naar het dorp.

Ik slaap in een b&b in het dorpje Lulworth. Daar lijkt de tijd te hebben stilgestaan. En wat een rust! Toch een beetje schijn. De restaurants zijn vanavond allemaal volgeboekt en ik ben blij dat we deze b&b al in februari hebben geboekt want ook een slaapplaats is hier niet meer te vinden.

Er ligt een briefje bij de koffie en thee met deze ietwat mysterieuze tekst; ‘We respectfully ask you that you do not have Red Wine in the bedrooms due to many accidents’.