On a misty day

Ballade over de voetpaden in Vastmanland dl. 3

wie gaven vorm aan het pad?

kolenbranders? vissers?

hout sprokkelende vrouwen met magere armen?

de vogelvrijen, schuw en grijs als het mos, nog in hun dromen

met het bloed van de broedermoord aan hun handen?

allen en niemand

we maken het samen

ook jij op een winderige dag

als het vroeg of laat op aarde is

we schrijven de paden

en de paden blijven bestaan

En de paden zijn verstandiger dan wij

en weten wat wij zouden willen weten

Vanochtend vroeg

Hier gaat het pad (linksonder in de hoek) steil omhoog. Ik moest soms met mijn handen en voeten klimmen. Eenmaal boven op het klif ging het een poosje redelijk vlak.

En was er nog een uitzicht

Het pad ging vandaag door een militair oefenterrein. Dit is alleen in de weekenden te gaan, de andere dagen van de week is het streng verboden toegang. Ook nu is het pad met een soort gele paaltjes aangegeven.

Opkomende mist

En van die gele paaltjes….. dat is maar goed ook want er kwam een enorme mist op. De gele paaltjes doemden op uit de mist, net als de andere wandelaars, de kliffen en een verdwaald schaap, maar de paaltjes wezen de weg.

Tot 2 uur ben ik doorgegaan, soms enorm steil en lang omhoog, soms weer naar beneden. De mist bleef. Om 2 uur kwam ik in Kimmeridge Bay. Dit was het startpunt van een hardloopwedstrijd over de kliffen, ook de hardlopers liepen met wandelstokken. (je moet wat doen op een vrije zaterdag). Op dit terrein stonden daarom koffie- en eettentjes. Mijn eerste pauze. Koffie! Omdat de mist bleef (en daarmee het uitzicht weg bleef) besloot ik over land naar Corfe Castle, waarvan we dachten dat ik daar een hotel had geboekt, te gaan. Verwarring alom en geen hotel. De man van het gedachte hotel bracht ons naar een ander hotel, vanwaar we morgen weer vertrekken op weg naar Poole.

Kliffen in de mist

En ik hoefde niet te lopen naar Corfe Castle. Ik had onderweg verschillende keren met een medewandelaar ervaringen uitgewisseld (over de mist, brexit, het pad, wat te doen na dit pad enzovoorts, alles waar je zoal over praat als je in de mist loopt) en hij werd door zijn vrouw met auto opgewacht en ze vroeg of ik mee wilde rijden.

4 Reacties op “On a misty day”

  1. Hai Marga,

    Weer even een signaal van mij, om je te laten weten, dat ik je nog steeds volg.
    Je beleeft veel en nu weer een pad met kliffen, dat je uitdaagt, maar je vind altijd weer weldoeners onderweg!

    Veel groetjes van José

    Like

Geef een reactie op Hanke Reactie annuleren