Op reis, naar Anuradnapura

De trein vertrok vanochtend om half 6. Het was de enige trein die ik kon reserveren, gewoon thuis van achter mijn laptop. Er gaan nog twee treinen, maar die zijn overvol.

Ik had gisteravond een tuktuk gereserveerd, dacht ik. Maar gaan tuktuk vanochtend (om 5 uur…) Gelukkig hield een man van het hotel er eentje langs de weg aan, waarvan de bestuurder me helemaal in de trein wilde brengen. Dat is erg goed bedoeld, maar hij wist niets van coupe nummers, reserveringen enz. En ik vraag me ook af of hij kon lezen. Weer met hulp van andere reizigers belandde ik na twee verkeerde pogingen op de goede zitplaats.

Ik ben direct in slaap gevallen.

Toen ik wakker werd was het licht en reed de trein door een tropisch landschap: rijstvelden, bananenbomen, kleine dorpjes enz. jammer genoeg zijn de ramen vies, dus geen foto’s. En de plaats naast mij was ook bezet.

We raakten in gesprek, mijn buurman en ik. Hij werkte op het ministerie van landbouw en vertelde dat op dit stuk (de trein reed hier erg langzaam) regelmatig botsingen met olifanten voorkomen. O.a. door treinen, auto’s en vergiftigingen zijn er dit jaar al 800 olifanten gestorven. Nu zijn er plannen om een soort onderdoorgang voor de dieren te maken. De olifanten richten ook veel schade aan op de plantages. Natuurlijk kwam het gesprek toen op de wolf. Zo heeft elk land haar problemen met de natuur.

De man had met een beurs van de overheid in Japan gestudeerd. Omdat hij al snel merkte dat niet 1 Japanner Engels sprak heeft hij toen een cursus Japans gevolgd. Hij vond de mensen daar erg aardig, al begreep hij van hun gedrag er vaak niets van. Het eten was maar flauw en bij min 10 graden vond hij het dodelijk koud.

Zijn zoon studeerde in Nanjing, via (heet het zo?) FaceTime werd ik ook aan hem voorgesteld.

Zo reisde ik naar Anuradnapura, met een slakkengang i.v.m. de olifanten en in gesprek met een jonge Sri Lankaan in Nanjing.

Over de olifanten nog even. Er is een prachtige roman Het Glazen Paleis (Amitav Gosh) die speelt in Birma, Maleisië en India ten tijde van de overheersing door de Britten. Hierin komen ook olifanten voor. Ik weet niet meer hoe en wat, maar ze liepen in een kudde honderden kilometers door het oerwoud ‘terug naar huis’ en alles verwoestend dat ze tegenkwamen. Ik ga het thuis even opzoeken, ik vond het erg indrukwekkend.