Kandy is nu de 2e stad van Sri Lanka en is het thuis van de ‘Tempel met de tand’. Lang nadat de rest van het land voor respectievelijk eerst de Portugezen en daarna de Hollanders viel bleef de stad soeverein. De Britten namen de stad in 1815 over (Na een interne opstand tegen de excessen -ook toen al- van de laatste koning). Na 2 jaar rebelleerde de stad. Deze opstand spreidde zich over het hele zuidelijke heuvelland uit en om hun bezettings troepen gemakkelijk en snel te kunnen verplaatsen moesten de Engelsen een goede infrastructuur aanleggen.
Maar nu de Tand.
Volgens de legende werden er na de crematie van de Boeddha in Kushinagar verschillende delen gered, waaronder een tand. Toen het boeddhisme in India aan macht inboette werd de tand naar Sri Lanka (in het haar van een prinses uit Orissa) gesmokkeld. Daar werd hij eerst in Anuradhapura en vervolgens in Polunaruwa in een ‘Tempel van de Tand’ bewaard en na nog wat plaatsen kwam hij in 1592 in Kandy aan. Een Portugees verklaarde hem al in 1597 voor een tand van een buffel en nam hem mee naar Goa, om hem daar te verbrijzelen en in de oceaan uit te strooien. (Dit was waarschijnlijk een missionaris, ‘al dat bijgeloof’). Maar zie: de tand verrees uit het water en werd weer snel naar Kandy teruggebracht. Daar verklaarde ene Bella S Woolf hem in 1914 voor onecht. ‘Een stuk verkleurd ivoor van tenminste 3 inches – dit kan geen menselijke tand zijn’. Nu was voor de Senegalezen de maat vol. De Tand werd opgeborgen en alleen nog maar bij heel speciale gelegenheden getoond. Nog 1 keer werd de Tand aangevallen, in 1998 reed een vrachtauto vol met explosieven het terrein op en verwoestte de ingang van de tempel (door, daar zijn ze weer: de Tamil Tijgers), maar de Tand bleef als door een wonder gespaard.
Volgens twee gidsen (boeken) is dit de hindoegod Lakshmi. Ik heb er naar lopen zoeken. De gidsen aan wie ik het vroeg reageerden boos ‘een hindoegod in onze tempel!’
Relikwieën, de verhalen zijn van overal en van alle tijden. Wonderen, je moet erin geloven.
Van de bergen en het water 
Dit verhaal over de ‘tand’ doet me toch ook wel denken aan de katholieke tradities en hun behoefte aan mystiek ☺️ In onze kerken vinden we ook overal relieken die van overal vandaan komen… Wel weer apart die olifanten tanden!
LikeLike
Tja, die relikwieën, ik was te moe om er een zinnig verhaal over te schrijven, maar ze komen bij alle geloven voor en er worden oorlogen om gevoerd. Toch nog iets tastbaars, authentiek of niet, het is maar wat je gelooft….
Groetjes, Marga
LikeLike