Een andere bubbel.

De ashram was weer een geheel andere bubbel. Ja, ze bestaan nog, de jongeren die voor zo weinig mogelijk geld maanden door India reizen, op zoek naar wat? Er waren Israëliërs in de ashram (ze hielden zich afzijdig), mensen uit Libanon, op de vlucht voor het geweld, twee vrouwen uit Iran (volleerde yoga docenten), hele gezinnen uit India, en ook mensen die alleen maar voor de yoga kwamen, zoals een keurige engelse dame en een rijke Maleisiër (die  bijna alle beroemde bergen had beklommen).

---

En waarom kwam ik? Ik kwam voor de yoga en de sfeer. Ver weg van het lawaai van India toch heel erg in India. Op een rustige plek, de hele dag in een ‘yoga-sfeer’. Het geheel staat onder leiding van een indiase man die de dag opent en sluit en ’s middags een lezing geeft.  Van 8 tot 10 en van half 4 tot half 6 kregen we les. Er waren lessen voor  gevorderden en voor beginners. Ik heb me bij de beginners gevoegd en zal dat altijd blijven. Voor zover ik het kan beoordelen werd er uitstekend lesgegeven. (En daar waren we het allemaal over eens). En o wonder, ik heb helemaal geen spierpijn gehad.

Het deed me goed deze oefeningen, maar een hindu zal ik niet worden. Ik blijf het van de buitenkant zien.

De ashram werd ook bevolkt door een grote groep aapjes, die vooral achter het eten aan zaten. Er was speciaal een man aangesteld die de hele dag de aapjes wegjoeg (naar 20 meter verderop). Het kwam voor dat, terwijl je geconcentreerd bezig was een bepaalde houding op te bouwen er opeens een heel gezin apen door de hal liep.

De god van de ashram is Kali, Kali  heeft veel betekenissen,  ze staat o.a. symbool voor energie, kracht, (dat kon ik goed gebruiken) macht en materie. Iedere dag om 5 uur is er een kleine dienst, dan  gaan de deuren open en worden de ghee-lampjes aangestoken. 

Vrijdag is facultatief vrij. Ik heb alleen de ochtendles gevolgd en ben toen met de Iraanse vrouwen naar Madurai geweest, toch maar weer even rond de grote tempel gelopen, geld opgenomen, een indiaas simkaartje laten installeren (€5 voor 30 dagen wifi), fruit gekocht enz.  

Soms lijkt het alsof er niets veranderd, 30 jaar geleden werd er ook in dit soort steigers gewerkt.

Ik ben (terwijl ik dit typ) alweer een heel stuk verder. Ik ben nu in Mettupalayam. Ik ben even op het station wezen kijken, waar ik morgen op de trein stap.

Uit de ashram en weer helemaal terug in het lawaai. Het is echt nooit stil.

Maar……

‘Achter al het lawaai van India is stilte. Die diepe, durende stilte. Shiva danst erin. Vishnu slaapt erin. Zelfs de muziek is stilte. Het is de enige muziek die ik ken, die klinkt alsof hij zich ervan bewust is de stilte te breken en er weer in terug te keren als het afgelopen is, als om te bewijzen dat ieder door de mens gemaakt geluid een illusie is’.