O’ Henro op Shodoshima.

Opeens realiseerde ik me (laat, maar beter laat dan nooit) dat ik niet heb vertelt waar en wat ik aan het doen ben. Daarom, hierbij een summiere uitleg. Ik hou van wandelen en ik vind het boeddhisme mooi. En in Japan wordt dat prachtig gecombineerd. Ben ik het met alles eens? Daar gaat het niet om, het zijn symbolen, metaforen, manieren om iets uit te leggen. Het gaat om de intentie, zou Nico Tydeman zeggen.

Het Boeddhisme is in Japan sterk beïnvloed door de tweede godsdienst, het Shintoïsme. Japan heeft zo een heel eigen, specifieke vorm. Het is het uiterlijk, niet de inhoud, laat staan de intentie……

Henro betekent pelgrimeren, pelgrim, pelgrimage. Zowel op het eiland Shikoku, als op Shodoshima kun je een pelgrimstocht langs 88 tempels maken. Deze tempels hebben allen iets met de monnik Kobo Daishi te maken. Hij is op Shikoku geboren, heeft er een tempel gesticht of heeft er esoterische oefeningen gedaan. Op zijn terugreis van China heeft hij enige tijd op Shodoshima door gebracht. (Is de legende)

Kobo Daishi is 1 van de twee monniken die het Boeddhisme naar Japan heeft gebracht.

Bij elke tempel staat een beeld van Kobo Daishi, vaak gekleed als pelgrim.

Ik heb 2 maal de tocht op Shikoku (1300 km) gelopen, 1 keer alleen in 2016 in het voorjaar en 1 maal met Mariet in de herfst van 2019.

In 2020 heb ik de kaart (meer is er niet) van de tocht op Shodoshima (150 km) gekocht om hem te gaan lopen. Maar corona gooiende roet in het eten.

Dus nu en weer met Mariet.

De kongo is een rituele bliksemschicht, hard als een diamant vernietigt hij onwetendheid. De legende vertelt dat Kobo Daishi vanuit China de kongo naar Japan gooide en zo er het boeddhisme bracht. (De kongo kwam op Shikoku terecht, op de plaats van aankomst is een tempel gebouwd). De Kongo ligt vaak voor op het altaar.

De toegangspoort markeert de overgang van het seculiere naar de heilige grond. Vaak hangt er naast de poort een bel, waarmee je je komst aankondigt.

Direct na de poort moeten de handen gewassen worden, het water hiervoor komt vaak uit de mond van een draak.

Het hoofdgebouw van het tempelcomplex is de hondo. Daar wordt het bezit van de tempel (vaak een boeddhabeeld) bewaard, is het altaar en zijn er bijeenkomsten (bv als er iemand gestorven is). Het boeddhisme kent geen diensten zoals in de christelijke kerk.

De hartsutra is het belangrijkste gebed in het boeddhisme. Het vertelt de kern van het geloof. Het is gebruikelijk de sutra in de tempel, voor de hondo op te zeggen. Hier op Shodoshima werden we hierbij tot onze verrassing bijna altijd begeleid door de monnik, soms sprong hij zelfst enthousiast achter de trommel.

De gebedsmolen komt uit Tibet. Maar hier in Japan zag ik hem diverse malen in tempels. In de molen zit een gebed. Als je aan de molen draait, neemt de wind het gebed mee naar de goden.

Van elke tocht is er een stempelboek. Op Shikoku krijg je in elke tempel een stempel, hier krijg je (omdat niet elke tempel bemenst is) soms wel 5 stempels tegelijk. Het stempel bevat de naam, de mantra (kort gebed) en de plaats van de tempel. Het volle bestempelde boek is het bewijs dat je in elke tempel geweest bent. In Japan bouw je zo goed karma op. En het is een leuke bron van inkomsten voor de tempel…….de stempels kosten geld.

De stempels zijn erg mooi, elke keer weer wil ik een mooie inlijsten. Maar ja dan moet je dat boek uit elkaar halen, en hoe krijg je het weer goed dicht? Toch maar weer eens proberen straks thuis.

Deze monnik was een eind verderop het plein aan het vegen toen we uitgeput (nadat we de berg waren opgeklommen) het tempelterrein op liepen. Toen ik naar de hondo vroeg, liep hij met me mee en liet me zijn tempelschatten zien. Daarna begeleidde hij ons bij het opzeggen van de hartsutra. Bij het afscheid kregen we een zakje snoepjes mee.

Op het tempelplein staan diverse goden, manifestaties van de Boeddha en bijna altijd Fudo Myo. Soms is er een tempel aan hem gewijd. Fudo Myo vernietigt de negatieve energie.

Morgen, nog 1 laatste dag. Dan hebben we bijna alle 88 tempels bezocht.