Verder naar terug.

Vanaf Hongu liepen we nog 2 dagen verder langs de Kumano Kodo, terug naar de westerse, bewoonde wereld.

Waren de eerste 2 Kumano-dagen ‘alleen maar‘ wandelen door dat prachtige landschap met hoge cederbomen, en slechts 1 of 2 eenvoudige ryokans waar we in overnachtten, nu kwamen we in dorpjes gericht op de westerse wandeltoerist. Teksten in het Engels! Echte filterkoffie! Weer heel anders, maar ook weer lekker (ik moet bekennen) die koffie.

In Nonaka sliepen we in een ryokan, waar we een qr-code kregen van haar whatsapp nummer, ze leerde ijverig Engels (middels youtube filmpjes) en we aten voor het eerst bruine rijst. Wat een verschil met de eigenaar van de traditionele ryokan van 3 dagen geleden, die slechts enkele woorden Engels sprak en waar we het ‘normale’ Japanse ontbijt: met een rauw ei kregen.

4 weken geleden zagen we droogstaande, geel verdroogde rijstvelden, hier ligt de grond klaar om weer beplant te worden.

Met de bus gingen we verder naar Tanabe, waar we gisteren, 10 maart aankwamen.

We hebben bijna de hele dag hier rondgelopen, vol verbazing, herkenning, ‘wat jammer’, ‘wat mooi’ ’ onbegrijpelijk’ (dat gevoel blijft in Japan). En zo wenden we weer aan ‘de stad’. Ook dat ging weer snel.

Keurig geklede mensen die langs alle schrijnen liepen. 1 van hen droeg een soort akte die bij elke schrijn even op een altaar werd gelegd, waarna er enkele minuten stil werd gestaan.

Voor de boodschappen zijn er hier bijna alleen maar enorme grote supermarkten, en ‘convenience stores’ (een soort uitgebreide Etos achtige winkels met voorverpakte vaak vette hapjes, koffie, schrijfwaren, een w.c. ATM machines enz), en hier zagen we opeens op straat dit rijdende winkeltje.

Hierna liepen we langs de oceaan en de haven, want we zijn voor het laatst bij de kust.

En passeerden daarna deze fietsenmaker. Op straat zie je niet veel fietsers, de stoep is tevens fietspad (of andersom). Soms werden we opeens (zonder geluid) ingehaald door vaak een oude man of vrouw op de fiets. Soms bleken ze al een tijdje achter ons te fietsen, en af en toe passeerden ons kinderen op weg naar school. Maar bij elk hotel en station staan fietsen te huur, dus wie weet komt de fiets-drukte nog.

En tenslotte bezochten we de Kozan-ji tempel.

De cirkel is rond, deze tempel is gesticht door Kobo Daishi, langs wiens pad lopende ik met Japan kennismaakte en ik zo letterlijk en boeddhistisch het gaan, het zijn in de wereld ervaarde.