Ook Japan

Behalve de prachtige natuur, de soms onbegrijpelijke cultuur, de religie, zo dicht in de natuur, het heerlijke eten, de onsen de vriendelijke en behulpzame mensen, zijn er nog enkele punten ‘vermeldenswaard….’

Zoals ‘schoon’

Het toilet: de staat en het gebruik ervan.

Hier staat Mariet bij een -ook- Japans toilet dat vies was. Vies? Het was het enige vieze toilet dat we de afgelopen 5 weken mochten gebruiken. Alle anderen waren schoon en dat niet alleen.

De bril is altijd schoon (voor een eventuele druppel zijn schoonmaakdoekjes), en verwarmd. Op Shikoku maakte ik mee dat er een gehaakt hoesje om de bril zat. Naast de wc hangt de gebruiksaanwijzing:

Welke delen wil je na gebruik schoonmaken? Welke temperatuur heeft de straal? Welke kracht? Wil je geluid? Er is stromend water, fluitende vogeltjes en een ‘sound exclusively for women’. Soms leidt de wc haar eigen leven: na het openen van de wcdeur gaat het deksel omhoog en na afloop (?) Spoelt hij door.

Slippers.

Na binnenkomst in bv een ryokan, een hotel met tatamimatten of een tempel moeten de schoenen uit en de slippers (die klaar staan) aan. Hierop loop je verder, tot net in de kamer: op de matten mag je alleen op sokken. In het toilet staan toiletsandalen. Ga je bv naar de overkant omdat daar de onsen is, dan wissel je je huis-  in voor straatslippers….tot de ingang van het gebouw, waar de slippers alweer klaar staan.

Afval.

We hebben geen vuilnisbakken ontdekt. Als je iets koopt wordt je vriendelijk gevraagd je rubbish mee naar huis te nemen. Brandschone straten.

In een dichtgeknoopte plastic zak, beschermd door een net. (Waarschijnlijk tegen dieren)

De jongeren.

Er is een uitgebreide, geheel autonome jongerencultuur. We zagen er iets van. (Het duidelijkst is dat in Tokyo of Osaka, waar we niet geweest zijn)).

Zijn het bij ons de stroopwafels, idie in de toeristencentra  huis-aan huis te koop zijn,  in  Kyoto kun je in het centrum overal een kimono huren.

Er is zoveel meer dan een  sushi.

Bescherming, tegen de tsunamie, aardbevingen en overstromingen.

In elke hotelkamer hing/stond een zaklantaarn.

De kersenbloesem.

Op Sodoshima en langs de Ise kumano werden we altijd heel vriendelijk en  gastvrij behandeld. Kyoto lijkt een beetje op Venetië qua toerisme: de drukte en het gedrag van de toeristen en de reactie van de plaatselijke bewoners. Gelukkig waren we er buiten het seizoen.