Op weg

Ik loop vandaag door een landschap waar alles zich moet bedwingen om niet open te springen, want het gaat bijna lente worden, sommige bomen kunnen zich niet beheersen, laat staan de vogels die vliegen zenuwachtig kwetterend rond.

Ik loop dit jaar voor de derde keer (de helft van) de Shikoku 88 tempels pelgrimage. Deze pelgrimage gaat het hele eiland rond en loopt langs 88 (of 102) tempels waar Kobo Daishi is geweest.

Kobo Daishi leefde van 774 tot 835 en is de stichter van het Shingon Boeddhisme een van de belangrijkste Boeddhistische stromingen in Japan. Hij wordt in het hele land vereerd, maar de belangrijkste plaats (na Koysan waar hij begraven ligt) is Shikoku, daar werd hij geboren en kwam er weer terug nadat hij in China het boeddhisme had bestudeerd.

Het grootste gedeelte van zijn leven was hij pelgrim en zo wordt hij bijna altijd afgebeeld: met de staf, de hoed, de tas en aan zijn voeten stro sandalen.

Ryozenji is tempel 1 van de tocht. Dat ‘eerste’ is willekeurig, evenals de start daar. Dit is gebruikelijk maar niet verplicht.

In Japan zijn twee geloofsovertuigingen die soms elkaars rivaal en vijand waren en soms samenwerkten: het Boeddhisme en het Shintoïsme. Dit laatste is een natuurreligie, men gelooft dat er in bomen, rivieren, bergen en rivieren goden (kami’s) leven. Belangrijk hierbij zijn harmonie, respect en reinheid in/met de natuur.

Deze cederboom is 1200 jaar oud en volgens de legende heeft Kobo Daishi hem geplant. Het touw erom duidt erop dat hij heilig is, het scheidt de heilige wereld van de kami’s met die van de buitenwereld.

Het Shintoïsme en Boeddhisme hebben elkaar sterk beïnvloed en veranderd. Tegenwoordig staan beide religies naast elkaar, vaak letterlijk bij de tempels en soms niet tot een van deze twee te herleiden.

Ik vermoedde dat ik de enige zou zijn die nu, in de winter de pelgrimage maakt. Maar nee, vandaag kwam ik verschillende Japanners tegen die ook lopend de tocht afleggen.

Elke tempel heeft wel iets speciaals. Tempel 4, Dainichiji heeft een lange gang met daarin 33 afbeeldingen van Kannon, de vrouwelijke manifestatie van de Boeddha.

Voordat men de daishido (het hoofdgebouw) nadert moet men eerst de handen wassen en de mond spoelen. Deze plaats wordt vaak door een draak beschermd.

Deze wasplaats staat bij de Bekkaku tempel 1. Er zijn 20 Bekkaku tempels en ze zijn vaak moeilijk te bereiken. Ook bij deze tempels heeft Kobo Daishi iets gedaan. Het is vrij willekeurig, waarom de ene tempel bij de 88 hoort en de andere bij de 20. Mijn westerse, rationele kant zegt dat hier waarschijnlijk economische redenen een rol speelden. Veel pelgrims offeren geld bij hun komst. (maar dat is een verklaring).

Taisanji ligt op 500 meter hoogte in de bossen. toen het pad ophield stond er een poort met daarachter 245 treden (ik heb ze met mijn laatste restje adem geteld) die naar de tempel leidden.

Na het stempelen kreeg ik een kopje koffie met koekjes.

Ik slaap vannacht in een oude, eenvoudige ryokan. Dit is in de eetzaal. Oma is dementerend en de kleindochter leert haar Engelse les. (Ze durfde niet met mij te oefenen). Dankzij Google translate heb ik nog wat met de eigenaresse kunnen praten. Haar man heeft een stukje land waar hij rijst op verbouwd. Het is hard werken hier in een klein bestaan. De enige contacten die ze hebben met de rest van de wereld is met de pelgrims die hier komen slapen. De glamourwereld van een duur winkelcentrum in Osaka, dat op televisie was, is heel ver weg voor hen,

En oma? Ze is 74 jaar.,