Het is vandaag vrijdag 20 april en ik zit nu, om 12 uur in het Victoria coach station. Ik had eigenlijk rond deze tijd in een wegrestaurant moeten zitten, maar er traden enige vertragingen op.
Gisteravond 5 voor 10 dacht ik ‘laat ik nog even naar de mail kijken’. Daar bleek een nieuwe mail van de KLM te zijn gearriveerd met een nieuw ticket: vertrek 16.55 en dan zou ik via Luxemburg om 7 uur in Londen aankomen.
Was dit een hack?
Ik had mijn instapkaart voor ‘s ochtends 7 uur al geprint.
Ik belde de KLM. Dat gaat niet zomaar. Er waren zoveel wachtenden voor me dat men zelf de verbinding verbrak. Anders moest ik maar lang wachten. Na nog enkele pogingen kreeg ik een Engels sprekende dame aan de telefoon, van Indiase origine (zo’n call centre in Delhi?) die me vertelde dat mijn oorspronkelijke vlucht gecanceld was en dat ik was overgeboekt. En alle andere vluchten waren vol. Na enig aandringen van mij kwamen er alternatieven: via Berlijn, of via Frankfurt, of via Parijs. Allemaal steden waar het me heerlijk toeven leek, echter ik wilde om 4 uur in Newton Abbot zijn, en hiervoor moest ik met de bus van 10 uur uit Victoria coach station vertrekken. Na nog ettelijke pogingen, (ik kreeg van elke poging direct het ticket toegestuurd) kwam het uiteindelijke alternatief: 8.35 uur vertrek, aankomst 9.10 uur plaatselijke tijd. Hiervan kreeg ik direct de instapkaart toegestuurd. Dit betekende een uur later vanuit Utrecht vertrekken. Een uur langer slapen dus! Dat kon ik wel gebruiken, door al het gedoe ging ik 2 uur later naar bed.
Ik was hier zo blij mee dat ik die ochtend via de tunnel, (de kortste, maar niet de veiligste route naar het station) zomaar
‘s ochtends om kwart voor 5 het station binnenging, Schiphol here I come!
(Had wel mijn kaartjes en geld in mijn buideltje onder de kleren).
Op Schiphol ging alles voorspoedig (nog geen meivakantie drukte) en om 9.10 uur plaatselijke tijd arriveerde ik in Londen. Maar zou ik het vanaf Heathrow nog halen op tijd naar Victoria? Dat kost officieel ruim 50 minuten. Nee dus. Ook nu was de bus door mij zo geroemd, ‘altijd op tijd!’ – op tijd vertrokken. Ik kwam 10 minuten te laat aan.
Ofschoon de hersens door het slaaptekort en tijdsverschil niet echt goed werkten, verwachtte ik dat het om half 7 ‘s avonds, als ik in Newton Abbot aankom nog licht zou zijn, want dan is het nog anderhalf uur lopen.
Ondertussen wilde ik hier naar het toilet. Daar bleek dat de ponden, die ik nog ergens thuis had gevonden niet meer gebruikt werden, ik kon ze bij elke bank inwisselen. Dus op zoek naar een bank en tegelijk het papieren geld maar even laten controleren. Ook dat waren inmiddels andere biljetten geworden. Ik kon maar 30 pond per bank omruilen, dus heb ik diverse banken bezocht. Denkend aan Londen, dan denk ik aan biljetten omwisselen, ik heb het ettelijke keren gedaan, voor mijn vader, voor een vriend, voor een oom. Ik ken de banken in Engeland beter dan die in Nederland.
En nu zit ik hier, naar het toilet geweest, een vers kopje latte gekocht, nog een heerlijke boterham uit Nederland gegeten, te wachten op de bus.
En ja hoor keurig op tijd vertrokken. Het is natuurlijk heel leuk, zo langs de Theems rijdend de stad te verlaten.
Met 10 minuten vertraging kwam de bus in Newton Abbot aan. Dit is een klein plaatsje met een hoofdstraat, een postkantoor, een station en een overdekte markt. En verder veel pubs, Indiase afhaaltentjes en fish & chips shops. En veel arme mensen. Zag je in Londen de enorm grote kloof tussen arm en rijk, hier zie je alleen maar arm.
Binnen een kwartier had ik het plaatsje verlaten langs de
Daarna werd het al snel landelijk, heel landelijk. Alles verlicht door een bijna ondergegane zon, was het zo heerlijk de stilte, de rust binnen te lopen. Ik kwam weer thuis.
🌖 de glans van deze dag: de buschauffeur die op Victoria busstation mijn rugzak pakte, ‘Let me take this love’. Toen was al het KLM gedoe al weer geschiedenis.
Van de bergen en het water 