Delhi revisited

Vandaag heb ik enkele plaatsen bezocht die ik ooit, 30 jaar geleden gezien moet hebben. Ik heb er nauwelijks herinnering aan. Soms een geur of een kleur. Soms een bepaald gevoel.

Dus hop! Even een dag met de toeristenhub mee.

Allereerst was daar Purana Qila.

Op een enorm gebied stonden diverse gebouwen waaronder de Qila-i Kuhna moskee uit de 16e eeuw met prachtig inlegwerk.

Er nestelden parkieten (?) in een zijtorentje.

Daarna kwam de India Gate, een poort die werd opgericht ter nagedachtenis aan de vele Indiase soldaten (90.000) die in het Engelse leger in de eerste Wereldoorlog en de grensoorlogen met Afganistan in het Engelse leger mee vochten en stierven.

Bij deze poort begint een lange weg naar een heuvel, daar staan de voormalige (Engelse) regeringsgebouwen. Enorm groot en macht uitstralend. Zelfverzekerd van het gezag. Pas in 1911 werd Delhi de hoofdstad van het koloniale India en werd met de bouw van de stadsuitbreiding begonnen. Het geheel was pas in 1931 klaar. Hoe snel kan het gaan, 16 jaar later werd India onafhankelijk.

Daarna (het wordt toch een beetje een opsomming) kwam de tombe voor Humayan.

Ik liep eerst hiernaar toe, dacht dat dit de tombe was. Het was maar ‘een bijgebouwtje’.

Dit is de echte tombe.

Aan de overkant van de weg ligt Nizamuddin, hier ligt Sheik Nizamuddin begraven, een Moslim heilige die in 1325 stierf en een volgeling van de Sufi Islam was. Zijn graf is nu een belangrijke Sufi pelgrimsplaats. ik kreeg er een vieze hoofddoek en heb bedankt voor een bezoek aan het graf.

En tenslotte was daar de hoofdprijs, de Qutb Minar (minaret). Dit was ooit de hoogste toren van de wereld. (72,5 meter) met de bouw ervan is in 1202 begonnen, (maar heeft niet elk land een hoogste toren van de wereld?) In de loop der tijden heeft de toren natuurlijk van alles meegemaakt, aardbevingen, blikseminslag, oorlogen enz., maar hij is telkens weer hersteld.

Er bleken 22 foto’s van me te zijn gemaakt, allen met dit Pisa-achtige effect. Deze toren staat echter recht.

Het interessants vond ik de resten van de moskee, het is de oudste moskee van Delhi en hij is mede gebouwd door Hindoe’s. De pilaren zijn versierd met Hindoe motieven, zoals een paard, menselijke figuren en er was zelfs nog een fries te zien met afbeeldingen van de geboorte van Krishna. Alles erg ongebruikelijk voor een moskee.

Volgens de gids is er een inscriptie waarop staat dat de kolonnades gebouwd zijn met resten van overwonnen Hindoe tempels (wel 27). Die inscriptie heb ik niet gevonden, er stond nu een algemene tekst.

Ik moet echt erkennen dat niets van dit al ook maar iets van herkenning op riep. Het was allemaal volslagen nieuw voor me. Het enige dat bekend was, was het gevoel toen de tuktukchauffeur me tenslotte meenam naar een winkel met tapijten…..beeldjes…….pashminasjaals…….sari’s………thee. Dat gesprek, dat gevoel. Ik heb me beheerst……niets gekocht.

2 Replies to “Delhi revisited”

  1. Wat werkt een geheugen toch onvoorspelbaar!

    Voor je vertrek wilde ik je niet op de India uitzending bij de VPRO attenderen, maar natuurlijk heb je gekeken.

    Het lijkt mij of je alweer lang op reis bent, het is nog maar een paar dagen. Ik volg je weer met genoegen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s