Ahmedabad

Dit is een stad waar je definitief met het stereotiep ‘lijdzaam wachtende Indier’ gaat, nee moet afrekenen. Het is een bruisende, levende stad aan de oevers van een brede rivier. Op de ene oever de oude stad, met de bazar, moskeeen, handel en veel oude huizen, op de andere oever de ‘nieuwe stad’, met de dure winkels, prachtige woonwijken en grote kantoren. (En ik vermoed dat op de ‘oude’ oever de moslims en op de ‘nieuwe’ oever de hindoes wonen).

Ik kwam aan met de bus (eergisteren alweer), die ‘uren’ door de stad reed naar zijn busstation. Ik kreeg direct al weer de kriebels, waar zou mijn hotel staan? Ver weg in een buitenwijk? Of in het centrum? In Surat stond het hotel op de ideale plek. Toen ik de trein was uitgestapt zei zelfs de tuktuk chauffeur dat ik er naar toe kon lopen. En wat zou het hier worden? Net toen ik dacht dat ik mijn manier-van-hotel-kiezen eens goed moest onderzoeken, kwam de tuktuk bij ‘mijn’ hotel aan en bleken de zorgen niet nodig, het staat aan de rand van de oude stad en alles is weer op loopafstand. Geluk!

En het hotel is nieuw, alles doet het, alles is schoon.

Behalve de toeristische uitstapjes had ik hier 2 ‘projektjes’: een nieuw hoesje voor de telefoon en iets nieuws laten maken, want er verschijnen spontaan scheuren in mijn o zo geliefde, maar erg oude reisbroek (zakken met ritsen, goede kleur, enz.) Hij kan dus echt niet meer en ik had mezelf hier in deze plaats een mooie kurta met bijpassende broek beloofd.

Dit is tenslotte de plaats van de katoen, van de prachtige stoffen, van ikat, van verschillende weef- en druktechnieken enz.

Ik dacht dat het hoesje het eenvoudigst zou zijn, maar dat bleek een vergissing. Ik wilde namelijk een ‘boekje’ zodat de telefoon helemaal ingepakt is. Ik heb half Surat hiervoor afgelopen, nergens te koop. Er zijn alleen maar ‘achterkanten’. ‘Wel zo handig zei de jongen uit de winkel, dan weet je direct wie er belt’. Of mijn uitgave was te oud, ‘that is an old one, mem’ kreeg ik op medelijdende toon te horen, daar hadden ze geen hoesjes meer voor. Maar hier in Ahmedabad, een tussenoplossing, ik kocht de allerlaatste, een boekje waarvan de voorkant doorzichtig is. ‘Kan ik direct zien wie er belt’.

Gisteren heb ik me op de kurta gestort. Een kurta is een jurk met lange spleten aan de zijkanten, je moet er dus een legging of broek onder dragen. En daarvan zijn hier ook nog allemaal tussenvormen te koop en in allerlei kleuren!

Ik ben naar een prachtige stoffenzaak in de bazar gegaan. En dat is natuurlijk een paradijs. De mannen golven de mooiste stoffen rond je heen en binnen de kortste tijd weet je echt niet meer wat je moet kiezen. Uiteindelijk werd het indigoblauw met een plaatselijk motief en zwarte stof voor een wijde driekwart broek. In mijn gedachten zou dit een mooie combinatie zijn.

De verkoper wist een kleermaker, ‘5 minuten verderop’ en ik op stap naar het adres. Ik had een kaartje, waar ik niets van kon lezen, maar dat hoeft ook niet, ik heb inmiddels een heel stel niet-leesbare kaartjes en kom telkens goed terecht.

De kleermaker werkte in een zijstraatje van een zijstraatje van een heel smal straatje en kon zonder me aan te raken de maten op nemen. Ik heb ook geprobeerd uit te beelden hoe lang en hoe wijd de broekspijpen moesten worden en ik dacht uiteindelijk ‘op hoop van zegen’, we gaan ervoor, maar waarvoor?

Vandaag kon ik rond 12 uur alles ophalen.

Echter……. gisteren was er een aanslag in Kasjmir op soldaten met vele doden en dit gaf tensions hier dit land en juist in deze stad. Er was een ‘strike’: alle winkels, restaurants, alles was dicht, behalve de paan-shops, want paan moet er tenslotte gekauwd en uitgespuugd worden.

De moslims in de bazar (ook met dichte winkeltjes) zaten er gelaten bij. Door de straat trok een kleine, doch luid schreeuwende betoging met Indiase vlaggen en ik ging dus mijn jurk halen.

Ik was al blij dat ik in 1 keer goed liep. Alle kamertjes van de kleermakers waren dicht, op slot. Behalve 1.

Bij deze ontzettend aardige man heb ik een half uur gezeten. Hij belde ‘mijn’ kleermaker, ‘just 5 minutes’, ik kreeg een kopje thee, er belde iemand, ‘just 5 minutes’, het buurmeisje kwam langs (5 jaar, was verlegen, en de man ging zo mooi met haar om), ‘5 minutes’ en nog een kopje thee. En toen kwam er weer een andere man met een sleutel, hij opende de andere kamer en daar kwamen mijn nieuwe kleren te voorschijn! ‘Now you must try’ iedereen verliet de ruimte want ik moest passen.

Het paste perfekt, precies zoals ik wilde. Ik heb voor alle aanwezigen geshowd en ook zij vonden het mooi. Een foto komt later, ik heb er wel 1, maar daar is het patroon niet op te zien.

En door die strike zit ik nu op mijn hotelkamer en had dus veel tijd om bovenstaande te schrijven. Vanavond na 6 uur zou alles weer over zijn, aldus de receptionist. Ik hoop dat Modi dat ook vind.

11 Replies to “Ahmedabad”

  1. Het was te merken dat je veel tijd had om te schrijven. Je bouwde het verhaal heel mooi op!
    Ik dacht dat je aan het eind met een niet passende outfit in vreselijke kleuren zou zitten., maar gelukkig kwam alles goed. Van zulke verhalen houd ik.

    Like

  2. Hoi Marga .Goed dat je jezelf verwend en zeker met de prachtige kleuren.Als ik jou was zal.ik nog een mooie broek kopen.Vooral dat deze man jou begreep wat je wilde hebben.Dan kan je in Nederland er ook van genieten. Fijn weekend .Gr Ria

    Like

  3. Hi Marga,
    Trouw lees ik jouw blog; soms doe ik er een paar samen. Gisteren gekeken waar Ahmedabad ligt. Je hebt een kurta laten maken. Ik vroeg me af of er al pakken met kleding of stoffen onderweg zijn van India naar de Bergstraat. Dan kan ik daar rekening mee houden, voor zover dat mogelijk is.

    Het huis van jouw ex-Chinese buurvrouw is al ruim een week leeg. Eergisteren zag ik nog haar vroegere hulp door de straat lopen vanuit mijn werkkamer. Twee weken eerder heb ik haar de groeten van jou nog gedaan. Ik hoop dat ze het heeft begrepen: “o van nummer 14…” dus dat het van jou was, heeft ze begrepen. Even kijken of ik een foto in dit vakje kan slepen. Nou, dat lukt niet, dan doe ik dat wel met de gewone mail. Vanochtend zag ik dat in jouw tuin de sneeuwklokjes in bloei staan. En de blue bells staan ook al weer 5 cm boven de grond. Vanmiddag heb ik weer een rondje Singel gelopen en een golf van licht paarse krokussen met zo nu en dan een toetje geel. Dus het voorjaar lijkt te komen.

    Gisteravond heb ik het boek ‘Odes’ uitgelezen van David van Reybrouck. Het is een bundeling van mooi geschreven columns die hij heeft gemaakt voor De Correspondent. Bij jou zag ik op een stapel boeken bij de bank ‘Congo’ liggen van hem. Die stapel heb ik verplaatst naar het tafeltje, want ik had er last van bij het water geven van jouw planten. Of dat door mij komt bij het de eerste keer water geven …. tussen blz. 661 en 680 zit een kleine bruine vlek aan de rand van het papier. Maar het lijkt meer op thee die opgezogen is. Het is droog. In ieder geval ‘Congo’ ligt nu thuis naast me. Ik hoop dat ik het boek uit heb voordat jij weer terug bent in NL. Stout hè! Geniet van India! Groet, Dik

    Like

    1. Ha! Ik heb gisteren juist jouw stukken op ‘Utrecht’ zitten lezen. Dat was weer leuk. Ik heb me tot nu toe met de stof beheerst. De kurta moest, want ik reis met weg weinig en had dus bijna niets meer (letterlijk) om aan te trekken. En nu ben ik er weer zuinig op. Als ik iets ga opsturen, mail ik je. Ahmedabad is de ‘stoffenstad’, maar er komen nog meer plaatsen en ik kom hier nog terug. Mooi die lente, ik ben hier met een sprong in de zomer terecht gekomen, heerlijk, maar ik realiseer me elke keer weer dat de seizoenen (en de wisseling) ook erg mooi zijn. Ik was voor een ‘weg te gooien’ boek voor in het vliegtuig in een 2e handsboeken winkel en vond toen die stapel waar je over spreekt en kon deze natuurlijk niet laten liggen. Tijd!

      Like

  4. Wat een leuk verhaal, heel benieuwd naar je nieuwe outfit. Wat erg dat er in Kasjmir weer aanslagen waren. Het is daar toch zo mooi, vonden we. Geniet nog, doe ik ook hier in Bali. Vandaag ga ik samen met Patries naar Ubud, ben benieuwd. Veel kunst- en kunstnijverheidswinkels en werkplaatsen en prachtige rijstvelden. Daar kunnen we fietsen en wandelen. Geniet ze nog ( maar dat doe je wel zo te lezen) en nog mooie dingen zien.

    Like

  5. Ah Marga, ik kijk uit naar een foto van jou in je nieuwe kleren.
    Destijds in India heb ik ook een blouse met een broek laten maken, en helaas was de broek veel te wijd, ik zwom erin,en ja al die kleuren en stoffen en dan een keuze moeten maken!

    veel groeten van Jose

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s