Thanjavur

Thanjavur is de plaats van de ‘grote tempel’. Hij heeft weinig religieuze betekenis, is prachtig en enorm groot en staat op de werelderfgoed lijst, en dus is het heel druk.

De tempel zelf is zo groot dat hij niet goed op een foto te zetten is.

Er is natuurlijk wel een ‘heilig binnenste’ met een lingam. Bij het naar binnengaan was het al druk (het was 10 voor 1 en de deur zou om 1 uur dichtgaan), maar binnen enkele minuten werd het vreselijk druk en begon iedereen te schreeuwen en raakten men in extase. Vlak voor de dranghekken om vielen kon ik het pand verlaten en zocht ik de rust op.

Het hele complex is weer door lange galerijen omsloten.

Met daarin

Met alweer lange rijen geslachtsdelen (van beide sexen).

Het was hier druk en iedereen wilde weer op de foto. Ik voelde me bijna een soort Diana, achtervolgt door soms boze mensen als ik eens geen ‘selfie’ wilde.

Dus maar vlug naar de veilige muren van het rustige hotel. Een hotel met een zwembad dit keer. Al bij het tweede baantje was ik alle irritatie kwijt en bij het derde baantje verdween het laatste beetje vermoeidheid. Ik besloot de rest van de middag in het zwembad te blijven.

Thanjavur heeft ook een museum. Door beide reisgidsen aangeprezen, dus de twijfel sloeg toe. Zou ik wel, zou ik niet gaan. Ik heb niets met ‘langs de kant van het zwembad liggen’ en aan de andere kant was het misschien wel eens goed, een keertje helemaal niets doen. Tenslotte, ik hoef niet alles te zien.

Nou ja, ik ben toch maar gegaan. En wat een prachtige beelden heb ik er gezien.

Het museum is in vreemde omstandigheid onder gebracht, het is namelijk onderdeel van het voormalig Koninklijk paleis. En dit paleis verkeert in ernstig vervallen staat.

Maar als je doorzet kom je eerst in de Durban Hall.

Daarna loop je weer verder door de bouwval naar het volgende gebouw.

En kom je bij de ‘Art Gallery’. (Ook mijn gids gebruikt hier aanhalingstekens)

En wat een prachtige kunst staat hier. Het is 1 van de mooiste collecties bronzen en stenen beelden uit de 10e – 11e eeuw.

En tenslotte (voordat ik echt ga vervelen) Shiva als Heer van de dieren. Sensueel afgebeeld in een strakke lendedoek, met een tulband gemaakt van slangen. Een tijdloos, universeel beeld, je ziet de jongens hier (en ook bij ons) nog zo staan, een beetje gespeeld onverschillig en ook zelfverzekerd, met die benen zo gekruist en 1 hand op de heup.

De beelden staan in een opgeknapte zaal van het paleis. Die beelden in die zaal…….het past niet echt bij elkaar. De man op het podium is een of andere lokale beroemdheid.

Deze man zat in de zaal, hij heeft er een functie, onduidelijk wat. Ik zei tegen hem ‘wat heerlijk om hier te mogen werken’. Hij beaamde dit en trok de tweede stoel bij en nodigde me uit te komen zitten. ‘Gewoon’ stil zitten en kijken.