We zijn van start gegaan!

Wat een stilte

Verzink in de rotsen

Krekels tsjilpen. (Basho)

We ‘doen’ dus 88 tempels in 8 dagen dus zien er elke dag een aantal. Sommige hiervan zijn onbemand, die stempels krijgen we dan weer van de volgende monnik.

Omdat het hoofdkwartier van de sekte die de pelgrimstocht verzorgt in Tonosho is, (waar we het stempelboek moesten kopen) begonnen we met lopen vanuit Tonosho en wel met tempel 40.

Het pad naar deze tempel ging door een prachtig bos, dat ondanks dat het winter is toch mooi is.

Eenmaal halverwege de heuvel bij een tempel aangekomen bleek deze gedeeltelijk in de rotsen, in een grot te zijn. Ik vind dit erg indrukwekkend.

Soms bereik je het belangrijkste via allerlei, spaarzaam verlichte gangen.

De monniken zijn allen erg behulpzaam. We krijgen koffie, koekjes, een appel of een flesje koude thee. Als we de Hartsutra (het belangrijkste Boeddhistische gebed) opzeggen gaan ze achter hun trommel zitten om de maat te slaan. (Die we dan natuurlijk niet kunnen bijbenen)

Na 4 tempels met veel klim- en daalwerk liepen we door een dal terug naar Tonosho. We passeerden deze braakliggende rijstvelden.

We kwamen na 9 uur lopen enigszins….gebroken aan in Tonosho.

Zaterdag 15 februari

Weer helemaal uitgerust.

Bij de tempels staan vaak oude bomen, soms dood, (oo, oo, dat is weer typisch een westerse rationele opmerking, voor het Shinto zijn deze bomen niet dood, en er wonen ook nog kami’s -goden- in).

En wat zijn die oude stammen mooi.

Vandaag liepen we veel langs de kust. Deze tempel (met de Shinto kleuren) bleek binnen in de grot gedeeltelijk een boeddhistisch te zijn.

De laatste tempel vandaag bleek groot te zijn met alweer een ander verhaal. Er bij stond namelijk de zuil van Ashoka (boeddhistische keizer uit India). De monnik van dienst legde ons uit dat zijn bet – overgrootvader een voettocht door India heeft gemaakt en daar Nehru ontmoette. Zij werden vrienden.

De bet overgrootvader bezocht ook de grotten van Ajanta. het pronkstuk van de tempel is deze afbeelding van Kannon Bosatsu.

De monniken legden uit dat dit werk is gebaseerd op de Boeddhabeelden uit Ajanta, het is met haar gemaakt en er is echte gouden verf gebruikt.

Ja, dan ga ik natuurlijk vertellen over Ajanta, een prachtige vallei met aan weerszijden uitgehakte grotten vol met fresco’s en beelden.

En zojuist ben ik naar de onsen geweest, een enorm groot bad waar je alleen schoon in gaat. De dames in het bad houden je (‘onwetende buitenlandse’) scherp in de gaten of je je van te voren wel goed helemaal wast. Het water in de onsen is altijd warm en heerlijk voor je spierpijn. Deze onsen was bloedheet, ik hield het maar even vol en lig nu rozig op bed dit te typen.

Morgen weer een dag.