Junagadh en terug in de chaos

Ik ben vandaag in Junagadh aangekomen voor de festiviteiten rond De nacht vanShiva, men noemt het de kleine Mella, maar de drukte en chaos (en saddhu’s) is niet minder dan die in Allahabad.

De trishul (drietand) van Shiva.

Het is de Mahashivratri, en het echte grote moment is morgennacht bij volle maan. Dit is ‘De grote nacht van Shiva’. De grote nacht om Shiva te eren. De maan is hier het symbool van de geest. Het is tevens een markering van het einde van de winter. In de grote tempel hier staat een lingam, die spontaan ontstond. En Shiva en zijn vrouw Parvati hebben hier door de heuvels gewandeld, en lieten hun kleren in het landschap vallen. Allemaal redenen waarom dit stadje super heilig is, juist op deze nacht.

En dat gaan ze vieren!

Het wordt met name gevierd door duizenden Shiva – saddhu’s die hier weer allemaal een plekje hebben. De bezoekers lopen langs hen om te kijken, om een selfie te nemen (met de saddhu), om door hen gezegend te worden, om naar hen te luisteren enz.

Saddhu (?) met op de achtergrond een enorme lingam.

Ik stapte rustig om 2 uur hier uit de bus vanuit Diu op zoek naar een tuk tuk, die me naar het hotel kon brengen. Dat ging echter niet, ‘we are not allowed on the mella’ ik moest met 1 van de speciale bussen gaan. Dit was goed georganiseerd. Een enorme rij, die in 5 rijen uiteen ging en hiervoor kwamen telkens 5 bussen aan rijden. Sneller dan Shiphol! En iedereen bleef rustig op zijn plaats, dit keer geen gevecht om de bus in te komen.

Het hotel staat midden op het terrein. Als ik de deur uit stap sta ik in de mensenmassa. Ik liep deze middag enigszins verdoofd rond. (Het was weer even wennen dus).

Wat impressies van vanmiddag:

Deze saddhu zit (en gaat daarna liggen) op een bed met enorm scherpe doornen. ‘Jongen toch’. Het kwam spontaan uit mijn mond. Hij begreep het niet, niet alleen de taal was hem vreemd, ook de inhoud van mijn zin; hij ziet zich zelf geheel niet als iemand waar je zorgen om moet hebben.

Vrouwelijke saddhu.
De trommel, die de hartslag van het leven slaat.
En er werd weer veel gerookt.

7 Replies to “Junagadh en terug in de chaos”

  1. Haha… ik stuur je net een romantisch filmpje over Dhiu en nou ben je alweer hier… Het blijft jou boeien he? Die Saddhu’s😊
    Het blijft leuk… die belevenissen van jou! Ook in India lijkt het voor velen veel vakantie….😕

    Like

  2. Hoi Marga,

    Elke keer tik ik de naam van de stad of dorp waar je beland bent in op Wikipedia. Dan kan ik op het bijbehorende kaartje zien waar je nu weer in India zit. Inmiddels zit je weer midden in het vaste land, maar nog steeds in het noordwesten. Het lijkt of je telkens een kleine afstand aflegt, maar ik weet wel beter ondanks dat ik nooit verder bent geweest dan New Dehli en de weg naar Leh in de Himalaya (Jamu Kashmir). Ben je nu ook nog in zee gaan zwemmen toen je in Dhiu was?

    Bij jouw post zit tot nu toe niets persoonlijks of spannends. Braaf neem ik de zaterdageditie van de NRC ( je hebt hem blijkbaar niet afgezegd) mee naar huis om te kijken of er nog iets nieuwswaardig in staat voor mijn nieuwslijst van de Nieuwsquiz in café Willem Slok. maar net zoals in de zaterdageditie van de Volkskrant valt het nieuws op zaterdag zwaar tegen.
    Een boek lezen doe ik eigenlijk alleen op zondag. Gisteren ben ik in Congo van David van Reybrouck blz. 100 gepasseerd. Goed geschreven; maar geen niemendalletje!

    Voor de 3-de keer dit jaar werd ik uitgenodigd om mee te doen als spelletjesbegeleider bij de Koningspelen in Dronten (27 april). Het hoge woord is eruit: ik heb ‘nee’ gezegd. In feite had ik dat verleden jaar al besloten. Te vaak kwam de gedachte toen bij me op van ‘Wat sta ik hier te doen. Ik heb hier geen zin in!’ De basis is dat ik in feite niet zoveel heb met kinderen van die Koningspelenleeftijd.

    Vanavond is het laatste programma van RTL Late Night met Twan Huys. Vanochtend heeft RTL dit bekend gemaakt. Er zijn te weinig kijkers. Ik kijk ook niet. Maar ook ‘Pauw’ en ‘Jinek’ zie ik nooit. Voor mij te laat: om 23:00 uur lig ik in bed en luister naar ‘Met het oog op morgen’ en hoop snel in slaap te vallen.

    Geniet verder van India!
    Groet, Dik

    Like

    1. Ja, die prachtige weg naar Leh! Ik heb er ooit eens 2 dagen en nachten vastgezeten. Wat een weg. En wat een luxe zoveel tijd nu, ik hoef me niet te haasten enz. Heerlijk. Ik probeer elke keer inderdaad kleine afstanden af te leggen, is het langer dan 6 uur dan neem ik de trein, is dat langer dan 20 uur, dan komt het vliegtuig in beeld. (Maar 2 keer). Ik zwem waar het kan, want ik hou ervan en helemaal met dat warme weer. Dus ook in Diu, ‘sochtends vroeg en ‘smiddags als ik terug ben. (Ben geen strandzitter) De krant ben ik inderdaad vergeten en ja, ik heb op zaterdag nog steeds dat verheugde gevoel van ‘kopje koffie met de krant’ en wat is hij dan toch weer snel uit. Dat geldt ook voor de praatshows, veel gedoe om niets. Goedzo van dat nee tegen de koningsspelen, ik probeerde ze ook vaak te ontlopen toen ik nog werkte. En ik vond Twan Huys vaak een goede journalist en begreep totaal niets van deze overstap. Misschien gezwicht voor het geld? Is er al nieuws van de nieuwe buren?
      Groetjes en veel plezier met ‘Congo’. Als je het uit hebt is misschien dat museum in Ter Vuure bij Brussel wat. Het maakt in ieder geval erg duidelijk wat kolonialisme was/is.
      Groetjes, Marga

      Like

      1. Dat Twan na zoveel jaar hetzelfde – Nieuwsuur – kan ik me wel voorstellen. Natuurlijk zullen de extra centen ook wel belangrijk zijn geweest voor de overstap. Het contract met RTL is met onmiddellijke ingang ontbonden, dus Twan is weer vrij man. Hij zal vast wel weer ergens opduiken. Sacha de Boer is uiteindelijk ook haar hart gevolgd. Ze is gestopt met de presentatie van het NOS 8uurjournaal en is zich weer volledig gaan toeleggen op de fotografie.

        Ik las net dat je de Koningsnacht in Utrecht weer denkt aan te kunnen na zo’n parade met o.a. vechtsaddhu’s en een kruipsluippaadje naar het hotel. Al heel wat jaren stort ik me niet of nauwelijks in dat feestgedruis ’s avonds. Ik denk dat ik ermee opgehouden ben sinds Johan en Sietse verhuisd zijn; hun huis op de hoek Willemstraat/Varkenmarkt was een leuke pleisterplaats om de meute voorbij te zien trekken. Ook een prima plek overdag om op Koningsdag daar oranjebitter te drinken die ik zelf had meegenomen. Mededrinkers waren nodig, want die fles moest op; anders bleef hij gewoon staan tot de volgende vorstelijke dag een jaar later. In de Bergstraat gebeurt er niets of nauwelijks wat.

        Ik heb nog geen nieuws over nieuwe buren. Vanavond ga ik met vriend Wim uit Odijk naar de Stopera voor de opera ‘Girls of the Golden West’ van John Adams; scenario/regisseur: Peter Sellars. Volkskrant gaf 2 sterren en de NRC 3 sterren. Trouw en Het Parool waren veel positiever. We zullen zien!
        Groetjes, Dik

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s