Onderweg

Na gisteren wilden we een rustige wandeldag en besloten naar het plaatsje Toyo, 22 km verderop richting de Kaap Muroto te wandelen.

De weg waarop we lopen gaat vlak langs de oceaan.
Herstellingswerk.

Dit gebied ligt in de gevarenzone van de tsunami en overal staan waarschuwingsborden en wordt het aantal meters boven de zeespiegel aangegeven.

Richtingaanwijzer naar het hoger gelegen verzamelpunt.

Shikoku is echt een landelijk eiland en soms lijkt het of de tijd heeft stilgestaan. Dit treintje rijdt (soms met 1 wagon) heen en weer over enkelspoor en wordt bestuurd door een machinist die tevens de betaling van je kaartje aanneemt.

Onze trein van gisteren.

Tot onze grote vreugde zag ik een winkel met op het uithangbord ‘pan’, brood! Ofschoon wij zowel bij het ontbijt als bij het avondeten rijst krijgen, eten de Japanners ook brood. Dit is een luxe produkt. In deze winkel lagen ook ‘gewone broden’, stokbroden enz. Alle andere broodjes waren zoet, of gevuld, met ‘an’ (linzen in een zoete creme), of met chocolade of slagroom.

We zochten een heerlijk broodje uit en kregen een kopje koffie van de zaak.

Tegenover de bakker stond een enorm bouwwerk, waar de mensen naar toe moeten vluchten ingeval van een tsunami.

Overal liggen golfbrekers.

Uitzicht over de oceaan.