Even in the big city….

Op mijn zoektocht naar de volmaakte wandelschoen (voor mijn moeilijke voeten met knobbels) probeerde ik de afgelopen maanden zo’n beetje alle schoenen van Utrecht en Amsterdam en daarom meneer Carl Denig: dank voor al uw geduld en advies, met mijn voeten gaat het tot nu toe goed! En nu (misschien om toch maar ergens last van te hebben) heb ik al een paar dagen last van mijn knieen, het lopen gaat nog wel, maar ik zet steeds voorzichtiger mijn benen neer. En ik voel het als ik maar even een verkeerde beweging maak. Daarom zijn we voor 2 nachten in Kochi neergestreken. Rustig aan doen dus, om hopelijk erger te voorkomen.

Vannacht regende het weer voor het eerst sinds dagen en het regende hard. Maar gelukkig werd het in de loop van de ochtend minder.

Boeddha in de regen.

Na het bezoek aan tempel 28, waar het nog regende, zijn we met de trein en tram naar Kochi gegaan. En daar scheen de zon!

Bij het treinstation: welk perron? Hoe laat? En ook nog overstappen…..

Gelukkig wordt je overal uitgebreid geholpen.

In Kochi hangt deze uitleg op het perron.

Dit geldt voor de ‘conductorless train’. In de tram of bus is het de bestuurder die vaak direct bij het instappen wil weten waar we naar toe willen zodat hij weet waar hij moet stoppen.

Tenslotte is iedereen blij.

Deze man maakte het met de hulp wel erg bont. Naast de bestuurder hangt een apparaat waarin je bij het verlaten van de tram of bus je kaartje en het gepaste bedrag (hoe dat wordt berekend is weer een verhaal apart) moet gooien. Ernaast hangt een apparaat dat wisselt, want je moet gepast betalen. Deze man wilde ons direct na binnenkomst ‘begeleiden’ bij het wisselen zodat we dan al het gepaste geld zouden hebben. Hier is Mariet net klaar met wisselen. (Na ruim 2 weken Japan voelen we ons natuurlijk…..ervaren reizigsters die geen begeleiding nodig hebben bij het betalen van een tramritje……)

En nu zijn we dus in Kochi, de eerste grote stad waar we doorheen lopen.

Dit is de beroemde Harimababashi (brug), de grootste attractie van Kochi.

Om toch een beetje in beweging te blijven wandelden we wat door het centrum van Kochi, en dat was weer ‘eens wat anders’.

Hoezo ‘anders’?
Loop ik dus met koelkastmagneetjes van Nijntje, is hier een hele Nijntjewinkel.
Lost in translation in Mont Bell.

Tenslotte zijn we naar Mont Bell gegaan, de Japanse bergsportwinkel. Met weer allemaal mooie spullen, het werd een oefening in zelf beheersing.

Er zijn ook nog mooie, stille plekjes in Kochi.

En ja, die Lawson……dat is een winkel waar ik in Nederland niet snel naar toe zou gaan en die je hier zo enorm gaat waarderen. Er is van alles te koop: eten, pleisters, koffie (hotto!), schrijfwaren, paraplu’s, enz. en er zijn altijd w.c.’s. Als het regent is het daar heerlijk even schuilen. En altijd is het personeel vriendelijk en behulpzaam.

In de winkel van Sinkel………

Op het platteland is het een winkel van en voor iedereen.

En dit is de Lawson van Kochi.

Het is nu avond en we hebben ‘in de stad’ gegeten. Het kiezen en bestellen ging wat moeizaam, zo wilden we een lokale specialiteit proberen maar dit bleek een gerecht van/met kippenvel te zijn. Dan maar niet. Het werd sashimi: diverse soorten rauwe tonijn (op ijs geserveerd) en een heerlijke salade. De vis smolt in de mond, zalig. En de salade smaakte als vroeger en dat lag aan de slasaus, het was een salade zoals mijn moeder hem maakte.

Kochi by night.

4 Replies to “Even in the big city….”

  1. Er staan dus tekens achter op je pelgrimsjasje…
    Sterkte met je knieen!! Misschien helpt een steunverband, zoals hier ” ouderen” doen met versleten knieen….
    Liefs en ….Marga ik geniet weer van je verslagen. Heerlijk om te lezen.

    Like

  2. Wat een verschil, weer in de stad na de mooie natuur. Ook leuk voor even.
    Bijzonder die Lawson winkels, voor altijd verbonden aan Japan en de pelgrimstocht.
    Nu jij al die vragen hebt over Japlan realiseer ik me dat ik weinig weet over het land. Des te fijner dat we via jouw verhalen een klein inkijkje krijgen.

    Like

    1. Ja, de verschillen tussen stad en platteland zijn hier erg groot. Het was toch/ook weer even genieten in de stad. Zijn nu weer aan de kust. Het is jammer dat we door de taalbarriere zo weinig met de mensen hier kunnen praten. Liefs, Marga

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s